Plus Column

'Dit kan niet. Mijn hart breekt'

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

Terwijl de camera draaide en het licht fel op zijn gezicht scheen, prevelde Abdeslam el Faghloumi, zittend op zijn skaileren bank, zachtjes de naam van ­Allah. Het team van Hart van Nederland stond in zijn krappe woonkamer, het paste maar net, ze waren vastberaden de bejaarde man goed in beeld te brengen.

Tot een paar dagen geleden kende niemand hem, een oude migrant - wollen djellaba, witte baard, wit mutsje, precies mijn lieve opa - die zijn rug kapot had gewerkt voor een betere toekomst van zijn kinderen en kleinkinderen, zoals zoveel Marokkaanse Nederlanders, een man zoals je er veel op straat ziet hier in Noord. Maar nu was El Faghloumi nationaal nieuws, er werden Kamervragen over hem gesteld.

Zoals vaker sprak de politie over 'een incident'.

De journalist in zijn woonkamer stelde vragen die El Faghloumi niet kon beantwoorden, de ­beste man spreekt geen Nederlands, en dus deed zijn dochter Hanan het woord.

Abdeslam el Faghloumi woont nog zelfstandig, maar is in de tachtig en licht dementerend. Zijn enige uitje is zijn dagelijkse gang naar de moskee (die met die felgroene tegeltjes aan de Meeuwenlaan). Maar toen hij een paar dagen geleden na het middaggebed naar huis fietste, werd hij op het Hagedoornplein plotseling staande gehouden. Hij had een verkeersovertreding begaan en moest zich legitimeren.

Zijn paspoort lag thuis, probeerde de oude man nog in zijn beste Nederlands te zeggen, ze mochten met hem mee om het te controleren, maar volgens de politieagenten was communicatie met de man onmogelijk. Hij 'maakte een verwarde indruk' en moest mee naar het bureau.

Toen de oude man weigerde mee te gaan, werd hij door de agenten hardhandig in de boeien geslagen. El Faghloumi schreeuwde. Even later zat hij op de achterbank van een politiebusje. Drie uur werd hij vastgehouden in een cel op het bureau. Daarna mocht hij naar huis.

Ik was er niet bij toen 'het incident' plaatsvond, wel zag ik filmpjes van de gebeurtenis die op sociale media talloze keren werden gedeeld. Toen de opa in de boeien werd geslagen en moeizaam op zijn Arabische slippers richting het politiebusje schuifelde, verwoordde het meisje dat de opnamen maakte precies wat ik voelde: "Dit kan niet. Mijn hart breekt."

De politie bood excuses aan op Facebook. 'De man had gezien zijn leeftijd niet op deze manier moeten worden meegenomen,' schreven ze. 'De man leek erg geschrokken van de commotie. Hij zal dan ook excuses ontvangen van de politie.'

De familie heeft niets meer gehoord.

Yasmina Aboutaleb (1986) rapporteert op dinsdag en donderdag voor Het Parool vanuit de stad. Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden