null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Dít is waarom de beste kunst intelligente kunst is

PlusTinkebell

Die middag had ik nog een kunstwerk gekocht dat achteraf naadloos aansloot bij de theatervoorstelling die ik die avond zou gaan zien. Het was een werk van Maarten Bel met daarop de geborduurde tekst: ‘Mooie foto’s maken van de natuur en het presenteren als kunst is als een afhaalmaaltijd in je eigen pan tiefen en zeggen dat je heel lekker kunt koken.’

Begrijp me niet verkeerd. Ik kan uren naar mooie natuurfoto’s kijken. Een aanzienlijk deel van de muren bij mij thuis zijn behangen met ‘gewóón’ mooi gemaakte plaatjes. Iets waar ik me volstrekt niet voor schaam. Mooie beelden zijn namelijk per definitie gelukkigmakend en alleen daarom al een goed idee om jezelf mee te omringen. Dit terzijde.

Want er was die avond dus een theatervoorstelling. En die voorstelling was het tegenovergestelde van de symbolische afhaalmaaltijd in het kunstwerk van Maarten Bel. Die voorstelling, A portrait of the Artist in Red, Yellow and Blue van Caro Derkx (onthoud die naam, zij wordt de allergrootste), mag als je het mij vraagt een meesterwerk heten.

Nee, ik kan u hier niet even vertellen waar deze 1 uur en 15 minuten durende briljante monoloog over gaat. Hij gaat namelijk over veel. Voor de goede verstaander misschien wel over alles wat vandaag speelt. Over de kunstwereld. Over (de banaliteit van) cancelcultuur. De pandemie. Over landschappen en over schoonheid. Over fictie en non-fictie. Over (fake) news. De kunst van het weglaten. Over politiek. Over literatuur. Over hoe (soms zogenaamde) intellectuelen praten in debatcentra als De Balie. Het leven. De tijd. Identiteit. Nieuwsgierigheid.

Alles verpakt in een (voor de minder goede verstaander) lezing over de schrijver Alex R. Curad.

Enfin, het moge duidelijk zijn: lyrisch liep ik de Frascatizaal uit. Dít is waarom de beste kunst intelligente kunst is. Ja, noem me maar een snob, maar ook in de literatuur en poëzie werkt het zo. Lees bijvoorbeeld het boek Hogere natuurkunde van Ellen Deckwitz (meesterlijk intelligent). Of in de schilderkunst, het oeuvre van Ronald Ophuis (mind blowing). Meesterkunstenaars zijn intellectuelen. There, I said it.

En terwijl ik mijn jas aantrok, realiseerde ik me dat ik me bevond in het pand van een instelling die haar voortbestaan goeddeels te danken had aan deze zelfde theatermaker. Waar de ogen onlangs nog gericht waren op de zichtbare campagne vanuit Frascati zelf, om geld te krijgen zodat voortzetting van de organisatie veilig gesteld kon worden, weet ik dat iets anders veel meer indruk maakte in Den Haag. Persoonlijke handgeschreven brieven (kunstwerken!) waren reeds door Caro Derkx persoonlijk aan politici overhandigd. En de urgente boodschap was al lang overtuigend. Grote kunstenaars beperken zich niet tot hun podium.

Grote kunstenaars vertellen verhalen die verteld moeten worden. Altijd. Overal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden