Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

Dit iconische beeld zal blijven kleven aan de intocht van het virus

PlusPatrick Meershoek

Drie weken na de eerste besmetting in het land weten we nog steeds bar weinig over het virus, maar over de gedragingen van de mens in tijden van nood zijn we weer een flink stuk wijzer geworden. Wanneer deze crisis achter de rug is, kan iedere caissière probleemloos afstuderen in de sociologie of psycho­logie.

De supermarkt als studiezaal. Ik leerde ooit op school dat schaarste voor een groot deel de aantrekkingskracht van een product bepaalt en daarmee de prijs. Het voorbeeld in de onbezorgde wereld was een paar sneakers van een gewild merk in een beperkte oplage: daar kun je als producent zo’n beetje voor vragen wat je wilt.

De opmars van de corona verving die begerenswaardige schoenen van het ene op het andere moment door een gewone zak pasta of een pak wc-papier. Het zijn onder normale omstandigheden toch geen artikelen waar je een jarige vriend of vriendin mee kunt verrassen. Er was nu ook geen dreigend tekort aan pasta of wc-papier, en toch werd er op een enkele plek letterlijk om geknokt.

Dat paniekerige hamsteren bevestigt dat er iets heel bijzonders aan de hand is. Ik ga meer dan een halve eeuw mee, en ook voor mij is dit allemaal onbekend terrein. Het dichtste bij komen nog de Amerikaanse series over zombies waar ik graag naar mag kijken. Daarvan weet ik ook dat het aanhouden van een veilige afstand van anderhalve meter ten opzichte van anderen een verstandig uitgangspunt is.

Zombies zorgen voor een hoop problemen, maar waar het in de series in essentie om draait is hoe de nog niet gebeten mensen met elkaar omgaan. Ergens wordt hard gewerkt aan een vaccin dat alle narigheid kan doen stoppen, en het is aan de mensen buiten het laborato­rium om samen te werken, de moed niet te verliezen, geen ruzie te maken over toiletpapier en er het beste van te maken in moeilijke tijden.

Daarover gesproken: een beeld dat nog lang zal blijven kleven aan de intocht van het virus in onze stad, is dat van de lange rijen voor de coffeeshops. “Als morgen de wereld vergaat, plant ik vandaag een appelboompje,” zei Maarten Luther lang geleden. De hedendaagse hedonisten geloofden het wel met die appelboom en zagen meer heil in het bouwen van een vette joint, nu het nog kon.

De beelden gingen als een virus de wereld over en bevestigden het imago van Amsterdam als de stad waar alles kan. De val van Berlijn heeft zijn Russische soldaten op het dak van de Rijksdag, het Plein van de Hemelse Vrede zijn man met de plastic tasjes bij de tank. Wij zitten vooralsnog opgescheept met het iconische beeld van een lange rij onrustige burgers voor de coffeeshop die bijna sluiten gaat.

Reageren? patrick@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden