Babs Gons. Beeld Artur Krynicki
Babs Gons.Beeld Artur Krynicki

Dit beste advies kreeg ik ooit van een jongetje van 7

PlusBabs Gons

Babs Gons

Het beste advies kreeg ik ooit van een jongetje van 7. Hij stond boven aan de trap, ik onderaan met zijn jas in de hand en riep een paar keer achter elkaar: “Kom nou, kom op, anders komen we te laat.” Hij keek me aan, zette heel rustig een stap naar beneden en zei toen heel kalmpjes:

“Het moet ook leuk zijn.”

Even was ik uit het veld geslagen. Zijn woorden waren als een tik op de vingers. Natuurlijk, dacht ik, als je 7 bent, moet het ook leuk zijn. Ook trouwens als je 17 of 77 bent. Het moet wel leuk blijven.

Op een ouderbijeenkomst van de crèche lieten we ons vertellen dat kinderen nooit haast hebben. Zíj zijn ook nooit te laat. Wíj, de volwassenen, stappen te laat uit bed, zetten onze kinderen te laat af, zijn slecht in time management. Ik was het even vergeten, maar dat jongetje boven aan de trap friste mijn geheugen weer op.

Sindsdien denk ik heel vaak bij mezelf: het moet ook leuk zijn. Als ik mezelf dwing een vervelende klus te doen. Als ik ’s avonds laat van mezelf nog achterstallige administratie moet doen. Dan hoor ik een klein stemmetje zeggen: het moet ook leuk zijn. En pak ik er iets lekkers bij, zet een leuk muziekje op of gooi de boel om, zodat het ook leuk is.

Er zijn meerdere adviezen, motto’s, moedgevende woorden langsgekomen in mijn leven, maar de meeste bleven niet plakken. Wel deze: ik las ooit in een agenda vol boeddhistische spreuken dat je een omweg moet nemen als je te laat bent. Sindsdien herinner ik mezelf er regelmatig aan een langere, mooiere route te nemen als ik dreig niet op tijd te komen. Stop ik op mijn weg naar het station, omdat de buurvrouw me net iets wil vertellen – in plaats van te roepen dat ik niet kan praten, omdat ik haast heb, neem ik een volgende trein. Want ‘het moet ook leuk zijn’ en de kortste route is niet altijd de route van de minste afstand, zeker niet tussen twee mensen.

Op de radio vertelt een ziekenhuismedewerker uit Heerenveen dat het niet goed gaat door de hoge werkdruk. Juist dan, vervolgt ze, is het belangrijk om de tijd te nemen.

Juist dan, denk ik, juist dan even aandacht geven aan wat zich aandient. Juist dan zorgen dat het ook leuk is. Die momenten tussen de dingen even koesteren. Even alles laten en kijken hoe een 7-jarige alle rust neemt om de trap af te dalen. Juist in de kieren van de tijd, waar de weg een slinger maakt, zitten de mooie momenten en de waardevolle ontmoetingen.

Spokenwordartiest, schrijver en ­docent Babs Gons maakt ons deelgenoot van haar belevenissen. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? b.gons@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden