Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki

‘Diezelfde foto bij GeenStijl is opruiing. Dat is het verschil’

Plus Theodor Holman

‘Wat wij hier de mensen leren, is het verschil tussen bewustwording en opruiing. Een foto van een dood kind op het strand toon je om de mensen bewust te maken van de ernst van de situatie.”

“Ja, snap ik.”

“Maar het is opruiing als men continu een paar opgeschoten jongens laat zien die een vriendje per ongeluk in elkaar slaan. Als de sociale media dat tonen, ruien ze boel op.”

“O… Maar toch… Wanneer is het nu precies opruiing en wanneer precies bewustwording?”

“Simpel. Als je de mensen confronteert met het slechte om het goede te laten zien, dan kan je daar het kaartje van bewustwording aan hangen, maar confronteer je ze met het slechte om het slechte te laten zien, dan is er vaak sprake van opruiing.”

“Aha… Ja… Nee! Ik snap het niet. Meer voorbeelden graag.”

“Nou, neem een willekeurige foto van een boot met vluchtelingen in het Stedelijk Museum. Dan heb je meteen al de juiste intentie te pakken. Die foto hangt daar, omdat het daardoor kunst is geworden en dus bewustwording beoogt. Maar diezelfde foto bij GeenStijl is opruiing. Dat is het verschil.”

“Maar het is dezelfde foto? Ik snap het nog niet.”

“Het Stedelijk heeft een nobel doel voor ogen, omdat het kunst is, en de ander niet. Duidelijk toch?”

“Maar het is dezelfde foto.”

“Ja, maar het gaat om de in-ten-tie! Het ene doet een beroep op uw empathie, het andere op uw haatempathie.”

“Haatempathie? Hoe weet u welke intentie ik heb?”

“Door te vragen. Bijvoorbeeld: op wie stemt u?”

“Op Jesse.”

“Dan doet u aan bewust­wording. Dat is mooi. Maar antwoordt u: ik stem op Thierry of op Wilders of op het CDA, dan bent u bezig met opruiing.”

“Dus wat ik stem is belangrijk. Maar niemand weet waarop ik stem.”

“Ja, dan zijn de instituties belangrijk. Publieke omroep bijvoorbeeld. Die doen aan bewustwording, evenals de universiteit, de Amsterdamse musea, de Volkskrant, NRC, de overheid, de kunstfondsen. Allemaal bewustwording. De rest doet aan opruiing. Het bedrijfsleven, de banken, Facebook, Twitter. Allemaal opruiing.”

“Maar pleit u nu voor een soort censuur?”

“Integendeel. Ik pleit voor bewustwording. Wat is er mooier dan bewustwording.”

“Maar… waar ben ik me dan uiteindelijk van bewust?”

“Dat de anderen gevaarlijke hitsers zijn en wij vredelievende empathische ethici. Zo moeilijk is het allemaal niet hoor.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden