Plus Column

'Die bitch had haar naam ineens in mijn vak gekrijt'

Yasmina Aboutaleb (29) rapporteert op dinsdag en donderdag vanuit de stad.

Beeld Agata Nowicka

Daags voor Koningsdag ziet de stad er precies zo uit als wanneer het feest is afgelopen. Overal op straat slingert losgeraakte tape, hier en daar zijn nog wat gehavende letters op de grond te lezen.

"Dáárom moet je elke dag even je plek op de vrijmarkt bezoeken," zegt mijn vriend. Samen fietsen we naar de Hogeweg om zijn vier vierkante meter op straat te bekijken.

Ik heb al een aardig beeld van hoe het eruitziet, want eerst liet hij me de stevige grijze tape en de doos vol krijtjes zien die hij bij de Praxis had aangeschaft, vervolgens vertelde hij me waar hij zou gaan staan (voor de basisschool, aan de zonzijde van de straat) en daarna, na het krijten en plakken, toonde hij me trots de foto's. Ik weet zelfs al wat hij aan wil doen: een T-shirt met een W-hals, want dat is 'een geniale uitvinding'. Maar goed, ik ben de beroerdste niet.

We staan stil voor een geparkeerde auto waaronder enkele strepen grijze tape uitsteken.

"Gelukkig, Marjan is weg," zegt hij.

"Marjan?"

"Ja, die bitch had haar naam ineens in mijn vak gekrijt, maar gelukkig heeft het geregend." Ik hoop maar dat het geen klein kindje was. Verderop in de straat waren er namelijk een paar erg druk met krijten.

Een aantal parkeerplekken verder staat ook een jonge vrouw te krijten. Als ze klaar is, klopt ze het poeder af aan haar broek.

"Gaat u ook verkopen?" vraag ik.

"Ja, met mijn kinderen."

"Wat gaat u verkopen?" vraag mijn vriend, die de concurrentie probeert in te schatten. Hij gaat uitsluitend boeken verkopen. Ik heb nog geprobeerd hem te overtuigen ook wat andere spullen mee te nemen, maar dat wil hij absoluut niet.

"Van alles, we zijn ons huis aan het opruimen." Mijn vriend knikt tevreden.

"Kunt u niet beter tape gebruiken? Straks gaat het weer regenen," zeg ik.

"Dat mag niet van de gemeente," zegt ze. "Maar ik kan niet bezig blijven, ik werk gewoon fulltime."

Een week geleden was ze hier voor het eerst om haar territorium af te bakenen. Een beetje overdreven, vindt ze zelf ook, maar iedereen doet het. Dit jaar heeft ze besloten voor de school te gaan staan, want toen ze vorig jaar voor de huizen stond, kreeg ze ruzie met de bewoners.

"Goeie keuze," zegt mijn vriend. "Het wordt gezellig woensdag."

"Fanatieke vrouw," zeg ik als we wegfietsen. Mijn vriend: "Ze leek me wel relaxed."

yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden