James Worthy.Beeld Agata Nowicka

Deze som hoeft mijn zoon ook niet op te lossen

PlusJames Worthy

Mijn zoon maakt sommen op mijn laptop. Ik zit naast hem. Hij doet het goed. Vol trots kijk ik naar hem, maar ook vol angst. Mijn zesjarige zoon hoeft maar op één knopje te drukken om mijn kolossale pornocollectie te openen.

Hij begint aan de vierde som.

*Mama Ans heeft twee kinderen. Jantien en Koos. Papa is werken. Mama Ans kookt twaalf eieren. Koos houdt niet van ei. Ans eet er vijf. Hoe veel eieren moet Jantien eten?*

Wat is dit voor som? Waarom kookt Ans twaalf eieren als ze weet dat Koos geen ei lust? Ze moet zuinig zijn. Dit zijn geen tijden om eten te vermorsen. Ik zeg tegen mijn zoon dat hij deze som mag overslaan. Hopelijk is de vijfde som een betere som.

*Glenn en Andy zijn aan het vissen in het park. Andy vangt drie vissen, Glenn twee. Andy vindt het zielig voor Glenn en gooit één van zijn gevangen vissen terug het water in. De vis vindt het zielig voor Andy en springt vanuit het water terug in de emmer van Andy. Vince komt aangelopen. Vince is een vriend van Glenn en Andy. Zijn vader en moeder hebben een stomerij. Vince heeft geen hengel bij zich. Hoe maken de vrienden 3 even lange hengels van 2 hengels?*

Kom op, wat is dit? De schrijver van deze sommen heeft 1 hele lange joint van 3 grote blokjes hasj gedraaid.

Deze som hoeft mijn zoon ook niet op te lossen. Op naar som zes.

*Carla en Samira hebben allebei een Twitteraccount. Carla heeft 800 volgers, Samira heeft er 950. Carla plaatst een racistische tweet en verliest 100 volgers. De volgende dag plaatst ze een excuustweet, maar haar excuustweet zit ook boordevol racisme. Ze verliest wederom 100 volgers. De volgende dag twittert ze dat je in dit land niets meer mag zeggen. Dit levert haar 9000 nieuwe volgers op. Hoeveel volgers heeft ­Samira?*

Ik klap mijn laptop dicht en zeg dat mijn zoon even mag gaan spelen. Hij pakt de iPad.

“Ik zei spelen. Ga lekker even sporten. Ren door de huiskamer. Dans. Doe iets.”

“Ik speel een sportspel op de iPad. Dus.”

Na het spelen is het tijd voor pennenstreken (schrijven). Ik kijk op de aanwijzingen die we van de juf hebben gekregen. ‘Denk aan de lijntjes. Zolder-woon­kamer-kelder.’ Ik vraag aan mijn zoon wat zolder- woonkamer-kelder is. Hij lacht en vraagt zich hardop af hoe ik ooit schrijver ben geworden. Ik loop naar de ­keuken en snij een banaan in drie even lange stukken.

“Op school eten we nooit tijdens pennenstreken,” zegt hij.

“Eet je banaan op anders gooi ik al je speelgoed in de gracht.”

We eindigen de schooldag met een dictee. Hij moet opschrijven wat ik zeg.

Zin 1.

‘Papa doet zijn best en hij hoopt dat dit genoeg is.’

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? james@parool.nl.

Lees ook:
De buurman is informatie aan het hamsteren
Pa, blijf gewoon een dagje thuis
Het verliefde stelletje gaat vrijwillig in quarantaine

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden