Plus Column

Deze jongens kennen het tegengeluid en de kritische analyses nog niet

Ellen Dikker Beeld Wolff

Kleine jongetjes die gaan voetballen identificeren zich met de grote voetbalsterren van hun generatie. Met het balletje aan hun voet praten ze zachtjes in zichzelf: "En daar komt Neymar aan..." "Ronaldo haalt uit..." "Messi is aan de bal, loopt twee mannetjes voorbij..."

Ze kennen de ­vedettes van YouTubefilmpjes en televisie. Zien hoe hun helden in stampvolle stadions vol enthousiast juichend publiek worden gelauwerd, toegezongen en op de schouders getild. Ze zien alleen hoogtepunten en kunnen dus onvoorwaardelijk aanbidden.

Maar deze jongetjes lezen nog geen krant. En kijken nog geen Voetbal Inside. Ze kennen het tegengeluid nog niet. De kritische analyses. De uiteenzettingen van tekortkomingen. De nadruk op tegenvallende prestaties. Het gemopper, gezaag en gestigmatiseer. Het gewroet naar drama. Want zonder conflict geen nieuws.

Bij mijn zoontje druppelt deze werkelijkheid langzaam binnen. Hoe ouder hij wordt, hoe breder zijn blik. Laatst belandde hij op een voetbalforum en schrok zich kapot.

Younes, een van zijn favoriete spelers, werd afgemaakt: "Slechter kan niet. Die gaat het niet redden. Kansloos. Die teddybeer hadden ze nooit moeten halen. Voorspelbaar. Niet Ajaxwaardig. Zelfzuchtig. Loopt zich in 90 procent van de gevallen vast. Mag die omhooggeschopte kleuter alsjeblieft weg?"

Mijn zoontje, ook een kleine dribbelaar, ook linksbuiten, ook niet altijd evenveel rendement, ook soms een actie te veel, herkent zich in Younes. Een kwaad woord over Younes komt binnen als een kwaad woord over hem.

Hij klapte de laptop dicht. Reageerde verontwaardigd. Verdedigde Younes met overgave. Ik zag hem worstelen met de harde aantijgingen. Voor het eerst kwam die andere kant van de medaille krachtig bij hem binnen.

Als het even wat minder gaat, als je je stinkende best doet, maar het wil even niet, als je zoekt en probeert maar de resultaten even uitblijven, dan buitelen de meninkjes van kenners en beste stuurlui, van zogenaamde liefhebbers en zelfvoldane deskundigen over elkaar heen. En dan moet je verdomd sterk in je schoenen staan.

Mijn zoontje pakte een bal, draaide en kapte, speelde een stoel door z'n poten. "En Younes heeft z'n vorm terug. Oooo wat gaat hij lekker. Hij staat nu één-op-één met de keeper en BAM in de kruising. Younes heeft gescoord! Younes heeft eindelijk gescoord!"

Zonder fantasie ben je nergens. Maar of je daarmee de demonen van de werkelijkheid echt buiten de deur kunt houden?

Cabaretière Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? e.dikker@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden