Natascha van Weezel. Beeld Artur Krynicki
Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

Deze dappere trol gebruikte de naam ‘qonthaar97’

PlusNatascha van Weezel

Natascha van Weezel

Twee weken geleden schreef ik over de toename van bedreigingen aan het adres van journalisten, politici en wetenschappers. Een trend die enige tijd geleden begon, intensiveerde tijdens de heftige coronaprotesten en helaas nog altijd voortduurt. Het laatste nieuws: meer dan de helft van alle politici heeft regelmatig met agressie te maken. En dan hebben we ook nog de boze boeren.

Op 18 juni waarschuwde Farmers Defence Force-leider Mark van den Oever in een Volkskrant-interview voor het eerst voor acties: ‘Dit is het uur U. 100 procent.’ In hetzelfde interview zei hij en passant dat hij de stikstofplannen van het kabinet ziet als een aanval op een specifieke bevolkingsgroep. Een vergelijking met de Holocaust vond hij dus op z’n plek, al erkende hij dat ‘boeren gelukkig niet vermoord worden’.

Nog geen maand later zien we hoe de woede van de boeren in de praktijk uitvalt. Trekkers op de snelweg, wegversperringen, het uitstrooien van mest en het blokkeren van distributiecentra. Ook scanderen verschillende agrariërs: “Dood of de gladiolen, vecht tegen de linkse staatsmongolen.” Nu boeren ergens last van dreigen te krijgen, denken de activisten onder hen blijkbaar: laat het hele land lekker in de stront zakken.

Ik kan me voorstellen dat het vervelend is als je bedrijf door de stikstofcrisis mogelijk op de schop moet, maar waarom meteen die agressie? Bij de anti-coronademonstranten zagen we dat ook al. Ik merk het sowieso steeds meer om me heen: mensen met een kort lontje, die om het minste of geringste beginnen te schelden of per se hun gelijk willen halen.

Onlangs zat ik in een drukke tram. Ik wurmde me naar de uitgang, want niemand liet me erdoor. Eenmaal buiten liet ik het klaphekje van de deur per ongeluk los. Daardoor schampte dat een oudere vrouw. Onmiddellijk schold ze me uit voor ‘vuile trut’.

Diezelfde middag liep ik langs de Albert Cuyp. Twee tienermeisjes op een fiets reden rakelings langs een man. Daarop pakte hij hun bagagedrager en schreeuwde: “Stelletje stomme rotapen!” De meisjes keken hem vol ongeloof aan, ze waren beide zwart. Een paar dagen later postte ik een foto van mijn vriend en mij op Instagram. Binnen en halfuur had iemand daar ‘vieze kanker Joden’ onder geschreven – deze dappere trol gebruikte de naam ‘qonthaar97’, wat zo sneu was dat het bíjna weer grappig werd.

Waar zou de verhuftering van de samenleving door komen? Is het onzekerheid over de toekomst? Angst voor inflatie en financiële malaise? Komt het door ons doorgeslagen individualisme (‘als ik iets wil, krijg ik het ook’)? Of zijn we soms verleerd hoe je empathie opbrengt voor een ander? Wat de reden ook is: je zóu er natuurlijk ook voor kunnen kiezen om vijf tellen na te denken voordat je iemand de huid vol scheldt.

Natascha van Weezel (1986) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden