Plus Column

Demoniseren! Ik werd helemaal nostalgisch van dat woord

Gijs Groenteman Beeld Linda Stulic

Deze week schreef Annabel Nanninga in een van haar vele columns op The Post Online een boos betoog tegen Peter Vandermeersch die, via het hoofdredactioneel commentaar in NRC Handelsblad, Geert Wilders zou demoniseren.

Demoniseren! Ik werd helemaal nostalgisch van dat woord.

In de tijd van Pim Fortuyn ging het ook alsmaar over demoniseren. Want al die hoeders van de vrijheid van meningsuiting waren er nogal druk mee om hen onwelgevallige meningen tot 'demonisering' te verheffen. Want dan wordt er een 'pestilent klimaat' geschapen, aldus Nanninga, en dan mag je blijkbaar van alles ineens niet meer zeggen.

Enfin, ook nu nog wordt Geert Wilders gedemoniseerd, vindt zij. Eerlijk gezegd lijkt het mij dat Wilders zich zó belachelijk gedraagt, zulke virulente en onzinnige uitspraken doet, dat daar simpelweg niet tegenop valt te demoniseren.

En bovendien, zouden radicale moslims of ­extreemlinkse activisten eerst het hoofdredactioneel commentaar van NRC Handelsblad lezen om rechtvaardiging voor een terroristische daad te vinden? Ik vraag het me af.

In haar column schrijft Nanninga ook nog dat Folkert Jensma (de vorige hoofdredacteur van NRC) samen met 'Roger van Boxtel, Marcel van Dam, Jan Blokker, Paul Rosenmöller en vele anderen de loop richtte van het pistool dat Volkert van der Graaf zou afvuren.'

Nogal pathetisch uitgedrukt, maar Annabel Nanninga mag dat natuurlijk vinden. Ik vind het niet, al ben ik ook geen fan van dit groepje mannen. Behalve dan van Jan Blokker, voor wie ik het hier graag even op wil nemen.

Zijn boek De Afrekening, een bundeling ­columns over de tijd van de LPF en de moord op Fortuyn, is in deze verkiezingstijd mijn bijbel. Want er is geen andere columnist die zo geestig, scherp én met historische kennis over de Nederlandse politiek heeft geschreven, vind ik.

En demoniseren? Hij vergeleek Pim Fortuyn met Mussolini, maar deed dat met argumenten. En hij maakte niet alleen Fortuyn belachelijk, hij maakte iederéén belachelijk. Ook al die mannen met wie hij de loop van dat pistool aan het richten zou zijn geweest.

Omdat hij een meesterlijk oog had voor aanstellerij en kromme redeneringen.

Er waren altijd mensen die hem voor zuur versleten, ik heb dat nooit begrepen. Iemand die ook op zijn tachtigste nog zo grappig is en de wereld met zoveel nieuwsgierigheid kan beschouwen, is per definitie niet zuur.

Als ik zijn columns lees, verschrompelen alle andere politieke columnisten tot kabouters. Juist nu, met deze idiote verkiezingen, mis ik Jan Blokker.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column over media.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden