Thomas Acda Beeld Artur Krynick

De wereld is de mijne niet meer

Plus Thomas Acda

Ter hoogte van de Kinkerstraat neem ik een levensveranderende beslissing. Het is prachtig weer, beetje fris maar wat een zonnetje en ik hoef helemaal niets vandaag. Ja, optreden, maar da’s vanavond pas en de man die vond dat mijn vak niets meer is dan een veredelde hobby zit nu ergens weg te kwijnen in een datsja waar ie nooit is geweest, dus het leven is mooi!

Ter viering besluit ik op te houden met me te ergeren aan appende meisjes op de fiets. Niet meer geïrriteerd zijn als ze op de fiets vloggend niet ziet dat achter haar twee auto’s bijna frontaal botsen omdat ze haar proberen te ontwijken. Niet meer zinloos boos worden als zo’n bloedverkokend kind alleen maar van haar telefoon opkijkt als jij vanuit de straat rechts durft te komen. Geen moordneigingen meer als deze combinatie zich ook nog eens op een helmloze bij elkaar gepijpte scooter op het fietspad plaatsvindt.

OMG! L. is gister in de klas gearresteerd! Echt wel epic! Ik ga m blazen, denk ik. Wacht ff. Een oude gast rijdt heel hard op me in. Tering, hij ziet toch dat ik hier app. Hihi, ik schreef app. Omdat ik met jouw app. Maar ik fiets naar school. Kutschool. Wat een rotzooi man! Achter me klappen zomaar twee waggies. Moeten ze maar voorzichtig doen. Ho! Croissantje! Hé, gast! Ik rem toch?! Nou ja, zeg! Schreeuwen die ouwe! Wil jij een croissantje?

Ik schreeuw niet. Ik lach en fiets vrolijk verder. Ik weet ook wel dat dit de wereld is waarin we leven en dat deze van hen is. Maar dat stemt me niet vrolijk. Ook niet het feit dat mijn dochter nog jonger is en dat niets erop wijst dat de wereld er binnenkort op vooruit zal gaan. Ik ben vrolijk omdat ik besloten heb dat het me niet meer aangaat. Ik kijk gewoon beter uit, pas me aan en hoop alleen maar dat de ouders die straks de telefoon uit haar dode vingertjes staan te peuteren niet al te verrast zijn als ze lezen waar hun dochter absoluut niet mee kon wachten.

Ga je mee naar de B van het weekend? L, L en L hebben een hele gave nieuwe kelderbox zeggen ze. Gratis drinken als je hem alleen maar even in je mond neemt. Wil jij een briefje voor me halen, ik kom te laat. Moet wachten hier. Op een embulanse. Tering autocorrec! Ik weet heus wel hoe je ambalanse schrijft. Presies! Ik ga heel even liggen nu. Mooi asfalt, zeg. Ik heb het koud.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden