Lezersbrief

‘De waarde van een leven is niet oneindig’

In Het Parool van donderdag schreef Tahrim Ramdjan dat zijn oma meer waard is dan kale cijfers. Daar valt weinig tegen in te brengen. En ook dat een leven uitdrukken in een cijfer afbreuk doet aan wat een mens is. Dat laatste is misschien waar, maar dat neemt niet weg dat een mensenleven wel degelijk een waarde heeft die in een getal kan worden uitgedrukt, vindt hoogleraar Jan Magnus.

De discussie hierover dient voorzichtig en met empathie te worden gevoerd, want je wordt al gauw uitgemaakt voor (minimaal) ongevoelig. Maar denk eens aan de volgende voorbeelden.

Door een dorp loopt een drukke weg met huizen en winkels aan beide kanten. De dorpsbewoners moeten regelmatig oversteken en eens in de tien jaar wordt iemand dodelijk aangereden. Geen reden om een kost­bare voetbrug te bouwen. Maar stel dat er elke maand iemand zou worden aangereden? Dan wel.

Ten tweede, stel dat je de snelheidslimiet verhoogt, zoals in de Verenigde Staten in 1987 gebeurde toen de staten de limiet mochten verhogen van 55 tot 65 mijl per uur. De meeste staten hebben dat toen ook gedaan en het resultaat was dat gemiddeld slechts 2 mijl per uur sneller werd gereden. Echter, dat kleine verschil resulteerde in een toename van dodelijke slachtoffers met ruim 30 procent.

Ten slotte, maar dat begreep u al, is er de afweging van gezondheid en economie in de coronacrisis. Econometristen en statistici hebben hier een woord voor, namelijk de ‘value of statistical life’ (VSL), dus niet de ‘value of life’, want dat klinkt te cru. Er zijn veel pogingen gedaan om de VSL te meten in verschillende situaties. Je komt dan gemiddeld uit op zo’n 8 miljoen euro in de VS en Europa. In een minder welvarend land zal de VSL lager zijn.

Het is niet gemakkelijk om de VSL te meten. Althans voor een mens – voor een koe of een kip is het een stuk eenvoudiger. Omgekeerd, hoe zou een koe de VSL van de mens bepalen? Een ontnuchterende gedachte.

De VSL speelt een belangrijke rol in persoonlijke en beleidsbeslissingen. Iedereen kent impliciet een waarde toe aan hun eigen leven, bijvoorbeeld elke keer dat je op de fiets of in de auto stapt. Een mensenleven is niet oneindig veel waard, hoezeer ons dat misschien intuïtief tegen de borst stuit.

Jan R. Magnus, buitengewoon hoogleraar VU Amsterdam en emeritus hoogleraar econometrie Universiteit van Tilburg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden