Marcel LeviBeeld Artur Krynicki

De virtuele vergadering: als je haar maar goed zit

PlusMarcel Levi

Zo langzamerhand worden we allemaal gillend gek van alle virtuele vergaderingen met Zoom en Teams. Ik geloof dat ik afgelopen week wel twaalf uur tegen een stupide computerscherm heb lopen praten. Het is een stuk vermoeiender dan gewone vergaderingen, meestal toch al niet de hoogtepunten in het werk­zame leven.

Sommige collega’s weten zelfs na al deze weken nog niet hoe ze fatsoenlijk virtueel moeten vergaderen. Ze schreeuwen ongegeneerd hun mening de ether in terwijl een ander aan het woord is, of snappen nog steeds niet dat je jezelf moet ‘muten’ om de voltallige vergadering het lawaai van je gillende baby of blaffende huisdier te besparen.

Een ander nadeel van virtueel vergaderen is dat je behalve je vergadervrienden continu jezelf in beeld hebt. Er zullen vast mensen zijn die dat heel fijn vinden, maar ik vind het tamelijk irritant. Ik hoor van veel collega’s dat ze eronder gebukt gaan om non-stop hun eigen rimpels, slechtzittend haar en afzakkende oogleden te moeten zien. 

Inmiddels zetten steeds meer vergaderdeelnemers hun camera uit, zogenaamd omdat de verbinding dan beter zou zijn, terwijl iedereen weet dat het vooral is om een vale huid of wallen onder de ogen te verbergen. Maar als iedereen de camera uitschakelt, kunnen we net zo goed weer ouderwets telefonisch vergaderen, met nog meer gemis van de toch al gebrekkige non-verbale communicatie bij een video­gesprek.

Het internet stroomt over met nuttige trucjes om er beter uit te zien in je virtuele meeting. Een lichtbron achter het computerscherm doet je ogen beter uitkomen en voorkomt donkere schaduwen in je gezicht. Als je niet scheel wilt overkomen, moet je vooral in je webcam kijken en niet naar je scherm (tenzij je natuurlijk stiekem e-mails zit af te werken tijdens die supersaaie vergadering). Zet de camera iets hoger dan je gezicht want dan lijk je minder dik. Let op het decor: een volle boekenkast is natuurlijk erudiet en met een mooi schilderij kun je laten zien hoeveel smaak je hebt. Voorkom te allen tijde troep in de keuken of rondlopende naakte huis­genoten op de achtergrond.

Ook kun je meer rigoureuze maatregelen nemen en besluiten dat nu de tijd is voor een cosmetisch ingreepje om je verschijning wat te verfraaien. Klinieken voor plastische chirurgie rapporteren de laatste maanden een enorme stijging van cliënten die vragen om lip-opvullers, een lift van de oog­leden en botoxbehandelingen met als doel er wat minder verlept uit te zien bij de volgende virtuele conferentie. In de medische vakbladen van de plastisch chirurgen wordt inmiddels gesproken over de ‘Zoomfactor’.

Ik ben bang dat de videoconferenties niet meer weg te denken zijn uit ons werkzame leven, maar ik verlang stiekem toch wel eens terug naar oude muffe vergaderzaaltjes, lauwe koffie en slappe kadetjes met zweterige kaas en kleffe slablaadjes.

Marcel Levi is Ceo van University College London Hospitals. Daarvoor was hij bestuursvoorzitter van het AMC.

Reageren? m.levi@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden