Massih Hutak. Beeld Artur Krynicki
Massih Hutak.Beeld Artur Krynicki

De verdeeldheid is immens groot en wordt alleen maar erger

PlusMassih Hutak

Massih Hutak

Kerst in Amsterdam-Noord voelt al twee jaar heel dubbel. Terwijl buren samen de straten verlichten en kleurrijk versieren, schuilt achter dezelfde huizen energiearmoede en eenzaamheid. Niks nieuws, alleen zijn de bestaande problemen vergroot en zichtbaarder dan ooit. En nu ook nog de zoveelste harde lockdown. Het is klap na klap na klap. Maar toch lachen we elkaar toe, groeten we elkaar liefdevol en wensen we elkaar warme dagen.

En dat hebben we allemaal hard nodig.

Want terwijl het sociale leven weer extra drastisch beperkt wordt, hebben we ook nog met de dagelijkse praktische tekortkomingen te maken van onze directe leefomgeving. Lekkage in huizen bijvoorbeeld, waardoor het water met emmers tegelijk naar binnen stroomt bij bewoners. Mensen die ondanks structurele gebreken huren en servicekosten betalen, kortom: klanten. Maar wat doet de corporatie? Die excuseert zich met de mededeling dat de betreffende technische dienst even twee weken op vakantie is. Oftewel: structurele schending van contractuele verplichtingen. Niemand doet wat.

Toen het nieuws naar buiten kwam dat de verhuurderheffing wordt afgeschaft, zagen we sprankeltjes hoop. Wat was het eerste dat de gemeente concludeerde? ‘Hiermee verdwijnt de behoefte om nog veel sociale huurwoningen te verkopen, en dus ook de noodzaak van de gemeente om deze woningen op te kopen.’

In plaats van: nu doorpakken, de opkoopstrategie uitwerken en uitvoeren, bestaande voorraad beschermen, onderhouden en vergroten. Wederom een bevestiging dat bewoners en beleidsmakers in Amsterdam in totaal verschillende realiteiten leven. Vandaar dat corporaties zich veroorloven om tegen Amsterdammers bij wie het dak lekt, in de winter, te zeggen dat de technische dienst even twee weken op vakantie is.

En als de buurt zelf de handen uit de mouwen steekt om isolatie en ventilatie van verwaarloosde huizen te verbeteren, zeggen ze dat je dat maar zelf moet bekostigen. En de gemeente heeft z’n mond vol van dat er geen sprake is van tweedeling, daarom zijn kritische en georganiseerde bewoners de schrik van menig ambtenaar en bestuurder. Het is een te harde confrontatie met de gezichten en stemmen achter de cijfers en plannen. En op het bord voor hun kop staat met koeienletters ‘de ongedeelde wijk’ als vals theoretisch ideaal.

De verdeeldheid is immens groot en wordt alleen maar erger, omdat onze stad haar prioriteiten niet in orde heeft. Armoede is nou eenmaal lucratief. We zijn verloren.

Dit weekend gaan we met Verdedig Noord weer maaltijden uitdelen door heel Noord, zoals we dat het hele jaar door doen op dagen die voor Noorderlingen belangrijk zijn, zoals Ramadan, Keti Koti, Perzisch Nieuwjaar. En die lijst wordt jaarlijks langer. Net als de lijst met bewoners die we een maaltijd brengen.

Deze solidariteitsacties hebben we allemaal nodig. Om warmte te creëren en door te geven. Om ons collectief op te laden. Om te blijven strijden.

Wanneer mogen we leven?

Rapper en schrijver Massih Hutak (1992) schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden