Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

De verdachten in de zaak over de moord op Ayla Mintjens hadden een heel kort lontje in de rechtbank

PlusPaul Vugts

Paul Vugts

De zwaarste jongens zag ik in rechtszalen veranderen in uiterst voorkomende justitiabelen die probeerden de rechtbank om hun vinger te winden. Soms opzichtig, soms nog best verfijnd.

Het tegenovergestelde komt ook voor. Deze week weer, in de strafzaak over die tragische moord op Ayla Mintjes, doodgeschoten door rivalen met automatische wapens die haar criminele vriend wilden liquideren in Amsterdam-Slotervaart.

De drie verdachten hadden voornamelijk gezwegen, maar nu wilden twee van hen hun verhaal doen.

Op een toon die voor hun onderwijzers al zo vaak reden was ze uit de klas te zetten, of van school te sturen. Met héél korte lontjes. Dat de rechters ze geduldig en neutraal de belastende dossierstukken bleven voorhouden, wilde er niet in. Renato F., de vermoede chauffeur van de vluchtauto: “Ik antwoord niet meer! Ik lijk wel een papegaai! Ik ga het niet drie keer vertellen omdat jullie het niet begrijpen!”

Rechter: “Het is wel ‘u’, hè, ik hoor steeds ‘je’.” De verdachte bleek ‘u’ niet als meervoud te kennen: “Ik heb het tegen jullie allemaal.”

Hij heeft een strafblad van zeventien pagina’s, kreeg ‘jeugd-tbs’ en zat later 8 jaar in echte tbs. “Onterecht! Jullie hebben acht jaar van mijn leven gestolen!”

Hij sloeg in tbs de kaak stuk van een sportinstructeur. “Hij begon!” Toen hij nét weer vrij was, kreeg hij achttien maanden voor een nieuwe straatroof. “Ik heb geen straatroof gepleegd en weer anderhalf jaar onschuldig gezeten.”

Een rechter merkte op dat de onderzoekers ’narcistische trekken’ zien, en dat narcisten ‘het vervelend vinden op hun gedrag te worden aangesproken’. Nou, F. was de leugens gewoon zat. Vragen van de officieren van justitie wilde hij sowieso niet beantwoorden, en nee, dat ging hij niet steeds herhalen.

De onderzoekers stellen dat hij vanaf zijn zesde agressief gedrag vertoonde. Dat zijn vader werd neergeschoten, zijn moeder met een kapmes is aangevallen en zijn broer voor moord vast zat, hielp misschien niet? Geen commentaar.

Zijn medeverdachte had evenmin veel geduld. Was het niet toevallig dat hij met zijn smartphone 37 keer zocht op nieuws over de moord? Dat de recherche in zijn telefoon foto’s trof van pistolen, een automatisch wapen, stapels bankbiljetten én van Ayla Mintjes? “Toeval ja! De hele dag: alles is toeval!”

Op vragen van een aanklager volgde demonstratief stilzwijgen. Daarna: “Ik zei toch dat ik geen antwoord geef! Heb je dat niet begrepen?!”

De officieren eisten voor elk dertig jaar cel. Dat zou betekenen dat de drie pas rond hun vijftigste of zelfs zestigste weer buiten staan. Voor de advocaten was het peentjes zweten en hopen dat de opgefokte proceshouding van hun cliënten de rechtbank niet het laatste beetje overtuiging geeft voor een snoeihard vonnis.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. In de Taghi Podcast vertelt hij samen met collega Wouter Laumans over ontwikkelingen in het proces rond Ridouan Taghi.

Reageren? paul@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden