Opinie

‘De UvA een intellectueel knooppunt? Alleen offline’

Afgezegde tentamens, software die hapert en een wirwar van regels: het antwoord van de UvA op de coronacrisis schiet tekort, stelt student Joanne van Gool.

Beeld ANP

Het duurt inmiddels zo lang als een collegejaar dat de Universiteit van Amsterdam gesloten is. Nog steeds schiet de universiteit ernstig tekort in het aanbieden van adequaat online onderwijs. Bij sommige vakken worden de colleges van vorig jaar op het internet gezet, voor de tentamens huurt de universiteit surveillancesoftware in zodat niet hoeft te worden nagedacht over alternatieve toetsvormen. Vervolgens zegt de UvA die tentamens ook weer af – die surveillancesoftware werkt toch niet zo vlekkeloos als gehoopt. En inloggen om oude colleges daadwerkelijk te kunnen kijken, werkt ook niet altijd.

Voor een universiteit die zich trots ‘het intellectuele knooppunt’ van Nederland noemt is er geen ander woord voor dan gênant.

De Faculteit der Rechtsgeleerdheid stuurde de afgelopen weken in aanloop naar de tentamenweek mail na mail met dreigende mededelingen over surveillancesoftware Proctorio, en dan vooral over je eigen ‘gedrag’ en de overweldigende noodzaak voor zulke software, omdat studenten nu eenmaal een frauduleus volkje zijn. Houd je dus aan de regels: niet naar de wc, vraag je huisgenoten geen gebruik te maken van de magnetron, zorg voor een goede lichtbron, niet achter je, maar voor je, en ga zo maar door. Volg al die regels, dan is er niets aan de hand, was de boodschap.

Duizenden studenten zaten deze week – doordrongen van al die strenge regels – voor hun computer. Klaar om te gaan, collegekaart gescand, met de laptop in de hand de kamer rond voor beeldmateriaal van je bureau en boekenkast, vijf seconden lachen in de camera (de reden daarvoor is mij nog steeds een raadsel), het scherm gedeeld zodat al je muisbewegingen worden geregistreerd.

Inhaalstress

En dan: een ‘pling’, zo’n halfuurtje voor het tentamen. Wéér een mailtje. Sorry, maar het tentamen gaat niet door. Wanneer dan wel? Goh, tja, geen idee eigenlijk, dat laten we je nog wel weten. Met als gevolg: duizenden studenten die tegelijkertijd beginnen met nieuwe vakken én oude tentamens moeten inhalen of die veel te veel tentamens in één week moeten maken. Boven op de stress die de coronacrisis bij heel Nederland al veroorzaakt, is dit simpelweg te veel.

Ook al hebben inmiddels duizenden studenten het bovenstaande doorgemaakt, er is bij de rechtenstudie nog niet nagedacht over een écht alternatief voor het privacyschendende en bovendien slecht werkende Proctorio. Studenten moeten steeds maar hopen en wachten tot het allerlaatste moment, om dan tot de conclusie te komen dat dit niet de beste manier is.

Dit getuigt niet alleen van een gebrek aan fantasie, maar ook van een gebrek aan zelfreflectie. Overtuigd van het eigen gelijk weigert de UvA in het algemeen, de rechtenstudie in het bijzonder, echt te luisteren naar zowel studenten als docenten – die in informele kring ook hun twijfels uitten over de surveillancesoftware.

De UvA heeft naast ict-gerelateerde problemen ook een groot communicatieprobleem. Toen Canvas – het intranet van de universiteit – het dinsdag de hele dag niet deed, en studenten niet bij studiestof konden om te leren voor de (geplande) tentamens, moest ik in Het Parool lezen wat de oorzaak was en dat het probleem niet aan mijn computer lag. Pas de volgende dag kwam er een zeer beknopt mailtje van het college van bestuur. Hoeveel moeite is het om evenveel aandacht aan collegegeld betalende studenten te besteden als aan de pers?

Recyclen

De oplossing voor de onderwijsproblemen van de UvA is niet simpel, maar wel binnen handbereik. De belangrijke jurisprudentiecolleges van het vak internationaal publiekrecht waren allemaal colleges van vorig jaar, die gewoon opnieuw op internet waren gezet. Door dit recyclen van materiaal hoefden de docenten minder college te geven. Waarom is hen niet gevraagd om nieuwe toetsingsvormen te ontwikkelen, zonder de inzet van de surveillance van Proctorio?

Een paar suggesties: laat ons (opinie)artikelen schrijven, oefenen met literatuuronderzoek, presentaties geven via Zoom, in kleine groepjes afspreken en debatteren. Ik ben niet bang – in tegenstelling tot de coördinator van mijn studie – voor een ‘minder waardevolle coronabul’ als er echt aandacht wordt gestoken in innovatieve, uitdagende toetsingsvormen. Voor écht noodzakelijke kennistentamens kan de UvA de RAI, de Ziggo Dome of de Arena afhuren.

Dat zijn slechts de suggesties van een rechtenstudent. Hét intellectuele knooppunt van Nederland kan vast met betere ideeën komen.

Joanne van Gool is student rechtsgeleerdheid aan de Universiteit van Amsterdam en journalist.Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden