Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

De straatprijs voor een waxinelichtje schommelt nu rond 6,23 euro

PlusNico Dijkshoorn

Ik ben opeens dolblij met zes kaarsen. Ik was vergeten dat ik ze had. Ze staan nu voor me. Zo voelt dat dus, rijk zijn. ­Tanja kwam net ook nog aanzetten met drie zakken waxinelichtjes uit de berging. De straatprijs voor een waxinelichtje schommelt nu rond 6,23 euro.

Kaarsen zijn het nieuwe toiletpapier. Dat was heel even de nieuwe heroïne. ‘Lieverd, je zit nu al twee uur op het toilet. Ik maak me zorgen.’ En dan hing ik met mijn voorhoofd tegen een toilet­rol.

Sinds een paar dagen worden er kaarsen gehamsterd. Het stond in deze krant dus dan is het waar. In het artikel, dat las als een roman, stond een aangrijpend interview met een kaarsenhamsteraar. Citaat: “Ik heb vorige week gelukkig nog ergens drie pakken Bolsiuskaarsen kunnen scoren.”

Die wil ik nu ook. Geen idee wat het is, een Bolsiuskaars en ik heb ook geen zin om het op te zoeken. Dat kan in één keer alles verpesten. Het gaat om de kick van de hebzucht. Er meteen van dromen dat je met zo’n kaars onder je arm, vijf minuten voor het ingaan van de avondklok, je straat in holt.

Naar binnen. De hele familie om je heen. ‘En, en, en?’ En dan de kaars tonen. ‘Is dat een Bolsius, vader?’ Even zwijgen en dan: ‘Ja, jongen, raak hem maar aan.’

Nu zelfs kaarsen worden begeerd, denk ik dat je hamsteren heel makkelijk aan en uit kunt zetten. Dat is mijn Maurice de Hondfilosofie. Ga in een supermarkt vlak bij de blikjes sardines staan. Wacht tot er wat mensen langs lopen en vul dan je hele karretje met sardines. Het helpt als je er bij kreunt of af en toe Gollemzinnetjes prevelt: ‘Kom maar hier, lieverds. Jullie liggen tegen elkaar. In blik. Nico redttttt jullie.’

Als je dat vier dagen achter elkaar doet en op luide toon de bedrijfsleider ter verantwoording roept als het vak met sardines leeg is, dan neemt het hamsteren een aanvang. Iedereen gaat denken dat ingeblikte sardines levensreddend kunnen zijn.

Daarna herken je ze op straat, de sardinehamsteraars. Mensen met een olievlek op hun hemd en een bebloede duim, omdat het lipje afbrak tijdens het openmaken.

Maar ondertussen heb ik kaarsen en u niet. Dat is ook belangrijk bij hamsteren. Genieten van je rijkdom en kijken naar de creperende mensen buiten, die met holle ogen door het raam naar binnen staren. Steeds net doen alsof je de Bolsius aan gaat steken en je dan op het laatste moment bedenken.

Hamsteren is macht.

Nico Dijkshoorn schrijft twee keer per week een column voor Het Parool, en spreekt zijn bijdragen ook in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden