Massih Hutak. Beeld Artur Krynicki
Massih Hutak.Beeld Artur Krynicki

De stad is misschien niet meer van iedereen, maar het park nog wel

PlusMassih Hutak

Massih Hutak

Het Noorderpark is een groot geschenk voor Noorderlingen, van alle soorten en maten. Het nieuwe deel is een van de mooiste resultaten van de herontwikkeling van ons stadsdeel. Ook dat mag gezegd worden.

Alle bewoners komen er samen en bewegen zich met een liefdevolle vanzelfsprekendheid door elkaar heen. De stad is misschien niet meer van iedereen. Het park nog wel. Je ziet het in alle seizoenen. Van kleine kinderen in winterkleding met modder op de laarzen tot de oude man op het bankje in z’n zomerjasje met de ogen dicht in het zonlicht.

Alles komt er samen: het kenmerkende groen in Noord, dwars door en naast karakteristieke wijken met aan de ene kant van de brug de Vogelbuurt en aan de andere kant van de brug Floradorp. En de metro ertussen als de luchtpijp tussen twee longen.

Als tiener liep ik verschillende routes op verschillende tijdstippen met verschillende mensen. Overdag met klasgenoten van de middelbare school naar het Floraparkbad. ’s Nachts, als ik met vrienden kwam van een open mic-avond in de Winston of in Club Roses of in de Duivel, liepen we langs het kanaal met opengeslagen schoolboeken want morgen was er een proefwerk. We liepen onze route met de blik strak in het lesmateriaal. Het lichaam deed z’n werk waar het thuis was. Muscle memory.

Het Noorderpark Festival was één van de hoogtepunten van het jaar. Daar trad ik op met mijn rapgroep. Alle teksten die we het hele jaar hadden geoefend, knalden van het grote podium. In het publiek stonden onze vrienden, familie en schoolgenoten. ’s Avonds deelden we het podium met onze Nederlandse rapidolen en andere acts. Hiphop, punk, jazz en folk, alles door elkaar.

Onze namen stonden naast elkaar op een flyer die met een punaise was geprikt tegen een boomstam. Andere vertakkingen, zelfde wortels.

Natuurlijk was ik dat ventje dat naast het optreden óók nog spullen stond te verkopen achter een kraam en even later meedeed aan de Noord Talent Award in de categorie ‘Pen’. Vanaf het podium kon ik iets verderop, bij de huidige Roze Tanker, de Canta’s tegen elkaar zien racen op het zandpad. En toen klonk een naam door de grote speakers. Ik had 250 euro gewonnen.

Later gaf ik rapworkshops in de Noorderparkkamer. Samen met de altijd rondhangende en bierdrinkende mannen bouwden we het podium voor jongeren die er hun kersverse liedjes speelden.

Deze week wandelde ik na lange tijd weer ’s avonds door het Noorderpark, met m’n broer. Aan het einde van onze route, op een helling, stond een Engelssprekende Uber Eats-bezorger om zich heen te zoeken. We stelden hem gerust dat ie gewoon steil naar beneden moest fietsen en zo vanzelf zou komen waar ie moest zijn.

Rapper en schrijver Massih Hutak (1992) schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden