Plus Column

De stad heeft me nooit teleurgesteld

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

Sommige mensen kunnen hun hele leven reconstrueren op basis van de spullen die hun ouders over hen verzameld hebben: fotoboeken, ­onooglijke kinderwerkjes vanaf de kleuterschool, plukjes haar, melktanden en wat niet.

Ik niet. Ik heb één fotoboek, en dat is het. En slecht uitgevoerde ecolineschilderijtjes of met prikpen uitgestoken ­fantasiedieren zijn er al helemaal niet.

Mijn ouders bewaren niet. Dat is een familietrekje, wie migreert, richt zich op de toekomst, niet op het verleden. Kwestie van overleven.

Wat we wel hebben zijn verhalen. Ik kan zo een hele avond vertellen over mijn familie, over hoe mijn moeder als klein kind per ongeluk haar huis in brand stak, of over mijn oma, die op haar veertiende en geheel volgens de laatste mode in haar bergdorp een paar tatoeages liet zetten.

Of over het voetbalteam uit Gouda waar mijn moeder en mijn tante in speelden, en dat mijn moeder tijdens een wedstrijd haar been brak en maandenlang in het gips zat.

Foto's heb ik er niet van, maar ik zie het zo voor me. Het bestaat allemaal in mijn hoofd. Pics or it didn't happen? Ik dacht 't niet.

En ik heb het overgenomen: nog nooit heb ik een van mijn columns uitgeknipt of bewaard. Het is dat een uitgever vorig jaar een deel heeft gebundeld, en ik later nog eens dat boek uit de kast kan pakken, maar anders was er niets ­tastbaars.

De afgelopen twee jaar ben ik de stad door­gefietst op zoek naar verhalen. Soms met een doel, maar meestal zonder. En de stad heeft me nooit teleurgesteld, er gebeurde altijd wel iets: illegale vissers, zwanen en egels die gered moesten worden, jochies bij de grijpmachines op de ­kermis op de Dam of met hun scooters op de ­rollerbank, mensen die me aanklampten met hun levensverhaal, een sjamaan of een gevonden trouwring.

Al deze mensen en gebeurtenissen, al deze verhalen: ze verdwijnen niet. Ze zitten in mijn hoofd, en in mijn lijf, en soms keren ze even bij me terug, en dan denk ik aan wat de man van de plantsoenendienst zei toen we samen stonden te kijken naar een neergestreken buizerd op een grasveldje aan de Wibautstraat: "Dit maak je nooit meer mee."

Dit was de laatste column van Yasmina Aboutaleb (1986). Haar bundel Dit Maak Je Nooit Meer Mee (€16,95, ­Thomas Rap) ligt nu in de boekhandel. Lees al haar columns terug in het archief.

Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden