null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

De stad brulde van woede: moeten de leeuwen weg uit Artis?

PlusPatrick Meershoek

De stad brulde van woede toen de leiding van Artis vorige week bekendmaakte dat de Amsterdamse leeuwen binnenkort op transport gaan naar het buitenland. Het water staat de dierentuin aan de lippen als gevolg van corona, en er is onvoldoende spaargeld over om het sterk verouderde verblijf van de dieren te vervangen door een modern en ruimer onderkomen.

De verontwaardiging maakte duidelijk dat de leeuwen deel uitmaken van de dierbare inventaris van de hoofdstad. De gemeenteraad vroeg om een spoeddebat, burgers riepen om actie en Sjaak Swart, net bezig met het afwerken op een goaltje in de achtertuin in Diemen, rende meteen naar binnen om telefonisch zijn steun uit te spreken aan de reddingsactie.

Ook voor Artis is een eventueel vertrek van de grote katten een aderlating. De leeuwen zijn goed vergelijkbaar met de sterren op de publieke zender: dure kostgangers die onevenredig veel aandacht en verzorging vragen, maar ook garant staan voor hoge kijkcijfers. De leeuw is de koning van de jungle, maar staat ook bovenaan in het organogram van de Artisbewoners.

Het is een status waarvan de Afrikaanse longvis alleen maar kan dromen. Dat verklaart waarschijnlijk waarom de deining stukken minder groot was, toen Artis vorig jaar bekendmaakte dat de vissen uit het sterk verouderde aquarium naar het buitenland moesten verkassen omdat er onvoldoende geld beschikbaar was voor een nieuw onderkomen.

Die noodkreet bleef niet zonder resultaat. De gemeenteraad stelde nota bene in de coronabegroting eenmalig 15 miljoen euro beschikbaar voor de bouw van een nieuw aquarium. De vissen bleven, ongetwijfeld zelf ook opgelucht dat zij als waardevolle collectie behouden bleven en niet ergens ver weg hoefden te eindigen als kibbeling, gefrituurd en overgoten met remouladesaus.

Het nieuwe verblijf voor de leeuwen kost 4 miljoen euro. Gezien de brede maatschappelijke ophef moet dat bedrag bij elkaar te sprokkelen zijn. Uitgerekend op de dag van het nieuws over de verhuizing ging een inzamelingsactie van start om de dierentuin te steunen in benarde tijden, met de leeuwen in de hoofdrol. Het had eerlijk gezegd veel weg van een marketingstunt.

Ik hoop van harte dat het opzetje slaagt. Met Ajax en Anne Frank is Artis onlosmakelijk verbonden met de identiteit van de stad. Of leeuwen vandaag de dag nog thuishoren in een dierentuin, daarover lopen de meningen uiteen. Maar een modern verblijf met meer bewegingsruimte voor de dieren is in elk geval een flinke stap vooruit, en over twintig jaar zien we wel weer verder.

Ook met het behoud van de leeuwen in een nieuw verblijf zal de financiële nood van Artis niet gelenigd zijn. Een jaarkaart is natuurlijk de beste donatie, de grootverdieners in de stad kunnen misschien een royale schenking doen. Al is het maar om te voorkomen dat we binnen afzienbare tijd weer een nieuw bericht van een gedwongen verhuizing krijgen, nu van de dwergmuismaki of de korst­hagedis.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden