Maarten MollBeeld Sjoukje Bierma

De reiger kan er zo heerlijk chagrijnig bij staan

PlusMaarten Moll

Een zondagochtend in het park. Over Klein Dantzig vliegt een reiger richting Huize Frankendael.

De hoon van de vogelaars op de koop toenemend: de blauwe reiger is mijn favoriete vogel. Hij kan er zo heerlijk chagrijnig bij staan, en sjofel, en zingen kan ie ook niet. Zo’n vogel is mijn vriend.

Iets verder, op de Schooltuin H.C. Vink, zie ik een andere reiger aan de slootkant staan. In zijn snavel kronkelt een rivierkreeftje. Om zijn voeten dansen twee kraaien.

Even blijven kijken.

De reiger heeft vroeger bij de les foerageren maar half opgelet. Het vangen ging goed, maar hoe hij de vis naar binnen moet werken, is een ander verhaal. (‘En nu?’ zie je hem denken.) Hij staat behoorlijk te hannesen met de kreeft.

De hondsbrutale kraaien pikken naar zijn poten. In de hoop dat de reiger schrikt, het kreeftje laat vallen en zij er met de buit vandoor kunnen gaan.

Ik hoop dat de kraaien hebben afgesproken hoe ze het kreeftje zullen verdelen, anders wordt dat ook weer knokken (de natuur is best vermoeiend). Ze zorgen er in ieder geval voor niet te dicht bij de reiger in de buurt te komen. Zij hebben wel goed opgelet en vrezen de lange snavel.

Ondertussen hangt het kreeftje hulpeloos in de bek van de reiger. Het is een mooie eenakter die zich daar aan de slootkant afspeelt.

Ergens hoop ik dat de tactiek van de kraaien zal slagen en dat het kreeftje uit de bek van de reiger zal ­vallen, maar dan moet het kreeftje wel veilig in de sloot belanden. De drie beoogde killers moeten stamp­voetend op de kant achterblijven, anders is het zielig.

Ja, ik disneyficeer waar ik bij sta.

De reiger zwenkt als een hijskraan met zijn snavel van links naar rechts, van rechts naar links. De kraaien huppen als Muhammad Ali’s om de reiger heen.

Weer een aanval op de poten. Een abrupte beweging van de reiger en het kreeftje is bijna los, op een schaar na.

Het is spannend. De kraaien zijn aan de winnende hand, toch zie ik ook nog kansen voor het rivierkreeftje (really?). De reiger heeft echter lak aan de opgebouwde spanning en weigert het mooi en zorgvuldig uit te ­spelen in de slotscène van dit schouwspel. Dit is de natuur. Met een paar gewiekste bewegingen slaagt hij er uiteindelijk in het rivierkreeftje in zijn bek te laten glijden. Hij schudt nog even met zijn lange hals.

En dat was het einde van deze gratis voorstelling, zomaar op een zondagochtend ergens in Amsterdam. De kraaien vliegen woedend weg. Jammer genoeg laat de reiger geen boertje.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden