Gijs groenteman artikel roze groot Beeld Artur Krynicki

De publieke omroep is het schophondje van politici

Plus Gijs Groenteman

Het kabinet heeft weer eens een nieuw plan voor de publieke omroep bedacht. Tot acht uur geen Ster meer. Waarom acht uur? Heeft Arie Slob een aandoening waardoor hij vóór acht uur ’s avonds geen reclames verdraagt?

Verder moet Nederland 3 een regiozender worden. Maar daar hebben we toch regionale zenders voor? En waarom moeten NOS en NTR ineens nauw gaan samenwerken, terwijl ze eerder juist gesplitst zijn?

Het lijkt me helemaal niet makkelijk om bestuurder bij de publieke omroep te zijn. Nu zullen jullie misschien zeggen: “Maar Gijs, dat zijn toch allemaal royaal betaalde pennenlikkers met een leaseauto van de zaak en een brievenbusfirma waarmee ze het Thaise restaurant van hun broer draaiende houden? Doe mij zo’n baan!”, en dan moet ik jullie natuurlijk een beetje gelijk geven, maar het zijn óók heus mensen met hart voor de zaak, die gevoel hebben voor mooie televisie- en radioprogramma’s en die zich elke dag naar Hilversum slepen om in betonkolossen heel veel met elkaar te vergaderen opdat wij ’s avonds rustig naar First Dates kunnen kijken.

En dan heb ik het nog niet eens over de talloze redacteuren, journalisten, radio- en tv-makers die zich gewoon voor een vrij karig loon uit de naad werken.

Het is simpel én volkomen terecht om kritiek te hebben op de publieke omroep. De publieke omroep is in Nederland ­namelijk een wonderlijk amalgaam van organisaties en kantoorpanden en afbrokkelende zuilen, met eindeloos veel directeuren, bazen, chefs en managers, met een verrotte hiërarchie en een dubbele moraal. 

Maar goed, het is de publieke omroep, het is ónze publieke omroep, en zonder dat bestel zou het land toch een stukje fletser zijn. Omdat het belangrijk is dat er af en toe een goede documen­taire, een interessante drama­serie of een inhoudelijk interview wordt gemaakt, en dat er ergens een uithoek is waar over kunst wordt gepraat.

Daarom vind ik het sneu dat de publieke omroep nu al decen­nialang het schophondje van politici is. Elk nieuw kabinet verzint weer helemaal opnieuw hoe het verder moet met Hilversum. Zelden zijn dat constructieve ideeën waar de omroepen iets mee opschieten, het zijn telkens strafexercities waarmee politici duidelijk willen maken dat er met hen niet te sollen valt.

Dan is er weer een staatssecretaris die verordonneert dat omroepen moeten fuseren, dan is er weer een die vindt dat elke omroep zijn eigen smoel moet laten zien, dan moeten alle niches bediend worden, dan moet juist heel Nederland voor de tv zitten. Bij elk nieuw ­beleidsplan gaan de radeloze omroep­bestuurders weer aan de slag, in de hoop dat ze begrijpen wat er nú weer van ze wordt gevraagd.

Ik vrees dat de toekomstige staatssecretarissen net zolang doorgaan met sarren tot de hele boel in elkaar is gedonderd.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column. Lees al zijn bijdragen in het archief.

Reageren? gijs@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden