Art Rooijakkers en zijn twee dochtertjes Beeld Artur Krynicki

De politiek in? Zo worden mijn dochters nooit enthousiast

Plus Art Rooijakkers

De tweeling Puk en Keesje, geboren in 2017, zijn kinderen van de 21ste eeuw. Wat houdt dat in? Vader Art Rooijakkers gaat op onderzoek uit. Vandaag: wordt een van mijn dochters de eerste vrouwelijke premier?

Even de administratie bijwerken. In twaalf Europese landen is een vrouwelijke leider aan de macht; in zes andere landen was dat in het recente verleden zo. Hier in Nederland nog nooit. Hoog tijd dus, zeg ik als vader van twee meisjes, wonend in een stad met voor het eerst een vrouwelijke burgemeester.

Historica en theatermaker Eveline van Rijswijk laat meteen een sommetje op me los. “Als ik er even van uitga dat een premier zo’n acht jaar zit en je pas vanaf je veertigste een premierwaardige leeftijd hebt, zijn we, tegen de tijd dat jouw dochters zo oud zijn, vijf premiers verder. Ik mag toch hopen dat daar twee vrouwen tussen zitten.”

Van Rijswijk maakte de politieke onewoman­show De première, over 100 jaar vrouwen in de Nederlandse politiek. “Wij denken dat we progressief zijn in Nederland, maar dat klopt niet. Bezoekers van mijn voorstelling schrikken altijd wanneer ik vertel dat we maar één keer een vrouwelijke lijsttrekker van een regeringspartij hebben gehad: Els Borst van D66 in 1998.”

Bij de laatste verkiezingen in 2017 deden 28 partijen mee en slechts drie ervan werden aangevoerd door een vrouw. Liza Mügge, hoofddocent politicologie van de Universiteit van Amsterdam, is daarom voorstander van een vrouwenquotum in de politiek. “Een vrouw als politiek leider heeft een belangrijk symbolisch effect. Uit onderzoek blijkt dat jonge meisjes eerder politiek geëngageerd raken als ze vrouwelijke kandidaten campagne zien voeren.”

Volgens Mügge blijkt uit onderzoek dat als de besluitvormende laag divers is, het vertrouwen in de politiek groeit en de acceptatie van verkiezingsuitslagen breder is. Toch is er nog een lange weg te gaan.

Mügge verwijst naar een Europees rapport waarin staat dat vrouwelijke politici meer onder vuur liggen dan hun mannelijke collega’s. Ruim 80 procent meldt psychologisch geweld, bijna de helft geeft aan doods- en andere bedreigingen te hebben gekregen. “Vooral vrouwelijke parlementsleden onder de veertig zijn kwetsbaar. De nieuwkomers. Van hen wordt minder gepikt.” Zo worden mijn dochters nooit enthousiast. 

Sowieso twijfelen vrouwen langer over een stap in het landsbestuur. Dat blijkt uit onderzoek. En uit een verhaal van theatermaker Van Rijswijk over oud-minister en formateur Gerrit Zalm. “Als hij een man belde of hij minister wilde worden, zo vertelde hij eens, zeiden de meesten, zonder zelfs maar te vragen voor welk departement, ja. In zo’n omgeving moet je als vrouw stevig in je schoenen staan om lijsttrekker te willen worden.”

Mügge kan het niet laten een les mee te geven. “Moedig je dochters aan zich uit te spreken en uit hun comfortzone te stappen. En leer ze vooral nee te zeggen, want meisjes hebben eerder de neiging om ja te zeggen tegen kleine klusjes en dat leidt ze af van grotere kansen.”

Geen probleem. In ‘nee’ zeggen zijn ze als tweejarigen gespecialiseerd. Mocht de Tegenpartij nu dus een jonge lijsttrekker zoeken: ik heb er twee in de aanbieding.

Voor deze rubriek werkt Art Rooijakkers ­samen met studenten (Condor) van de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden