Lezersbrief

‘De plasticbak was symbolisch, maar het was tenminste iets’

Wat zou er gebeuren als we in elke wijk een 3D-printer plaatsen waarin je je plastic kunt laten omsmelten tot bruikbare onderdelen, kunstvoorwerpen of speelgoed, vraagt Merlijn Twaalfhoven zich af.

Beeld AFP

De stad Amsterdam stopt met het gescheiden ophalen van plasticafval. Wat er werd ingezameld, was vaak niet zuiver genoeg en er is nu een methode om het plastic goed uit het restafval te halen bij de verwerking.

Fijn. Het voelde als naïeve koppigheid om met een zakje naar de plasticbak te fietsen als je onderweg langs bergen bedrijfsafval kwam van voornamelijk plastic en karton. Soms checkte ik of niet iemand me uitlachte als ik onze bescheiden collectie verpakkingen in de recycling gooide.

Toch zal ik het missen. Het was iets. Een uitdrukking van mijn zorg om het afval dat we veroorzaken, de wens om het verschil te maken. En het gaf iets van handelingsperspectief.

Want hoe kun je het verschil maken in een wereld met overweldigende problemen, vervuiling en ongelijkheid? Niet door het plastic uit een verpakking te peuteren natuurlijk, maar wel door de mogelijkheden voor een betere wereld zichtbaar te maken. Als kleine goede daden doodnormaal zijn, voelen anderen zich gemotiveerd om ook uit de kast te komen met hun ideaal. Dan blijkt de wereld vol goede mensen te zitten. En dat geeft moed.

De oranje plasticbak was zo een zichtbaar baken op de weg naar een betere wereld, en deze signaalfunctie is wellicht minstens zo belangrijk als het daadwerkelijke scheiden.

Want het was niet meer dan een ritueel, mijn gang naar de plasticbak. Hier redden we de planeet niet mee. Is er niet een andere manier om te zorgen dat onze ecologische voetafdruk niet door de muren van high-tech afvalverwerking aan het zicht wordt onttrokken, maar voelbaar en tastbaar wordt? Iets dat mogelijkheden biedt?

Wat zou er gebeuren als we in elke wijk een 3D-printer plaatsen waarin je je plastic kunt laten omsmelten tot bruikbare onderdelen, kunstvoorwerpen of speelgoed? Zo kunnen we bewuster worden van materialen en hun hergebruik. Niet door braveburgercorvee, maar door deuren te openen naar creativiteit, onverwachte mogelijkheden en verbeelding.

Merlijn Twaalfhoven, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden