Lezersbrief

‘De pijn zit bij het bestuur van Amsta’

De problemen bij Amsta hebben vrijwilliger Mieke Damave in het hart getroffen. In dit opiniestuk geeft ze haar kant van het verhaal.

Beeld Marc Driessen

In 2016 stapte ik met mijn 96-­jarige vriendin Vondelstede binnen. Beiden voelden we direct de positieve sfeer en we werden hartelijk begroet. Mijn vriendin had veel ervaring in verzorgingshuizen door jaren vrijwilligerswerk. Zij was uitermate tevreden, omdat er ook rekening werd gehouden met haar wensen, zij was er geen “nummer of naam”, maar een persoon naar wie werd omgezien. Bijna de gehele periode woonde zij op de derde etage. Een jaar geleden is zij overleden.

Omdat ik mij er ook thuis voelde door de goede sfeer en de omgang van medewerkers onderling, ook met de leiding en met de bewoners, ben ik vrijwilliger geworden. Eerst bij het activiteitenprogramma, later ook als hulp bij het avondeten (door personeelsgebrek) en nu bij de lunch. Het personeelsbestand was al afgestemd op de participatiewet: familie, ­vrienden en derden werden geacht te helpen. De vrijwilligersgroep is groot, maar van echte participatie merk ik doorgaans niet voldoende.

Sinds de beschreven reorganisatie (Het Parool, zaterdag) gaat het inderdaad bergafwaarts. Er was daarvoor een goed, hecht samenwerkend leidinggevend team. Zij zijn weg. 

Medewerkers, ik noem ze vaak parels en zo zijn er veel, leven nu in onzekerheid over hun toekomst, worden soms aangeduid als “actief mobiel”, wat ­inhoudt dat ze binnenkort overgeplaatst kunnen worden. Maar ze gaan door en zetten zich volledig in voor hun bewoners. Een van diegenen die overgeplaatst worden, blijft zelfs twee keer per week als vrijwilliger terugkomen. Ik kan, wil en zal geenszins de ervaringen van de mantelzorgers tegenspreken, maar mijn ervaring op de derde etage is ­anders.

Een grote bestuursfout is volgens mij ook het wegbezuinigen van de gastvrouwfunctie. Deze dames zorgen voor ontspanning en extra aandacht. Vorig jaar tijdens die mooie zomer brachten zij de vele bewoners-in-rolstoel dagelijks naar de tuin en hielden hen daar gezelschap.

Het is goed dat de Raad voor de inspectie het bestuur van Amsta blijft volgen. Dáár zit de pijn, niet bij de inzet van hun medewerkers. De Cliëntenraad verrichtte goed werk en ik hoop dat zij weer gewaardeerd wordt.

Het artikel heeft velen in het hart getroffen, merk ik, ook daarom mijn reactie. Ik hoop mij nog langere tijd te kunnen inzetten bij Vondelstede voor de bewoners en voor degenen die hen zo goed begeleiden.

Mieke Damave, Amsterdam 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden