Massih Hutak. Beeld Artur Krynicki
Massih Hutak.Beeld Artur Krynicki

De oude gezinnen in Noord moeten het veld ruimen

PlusMassih Hutak

Massih Hutak

Eén van de belangrijkste vragen voor politieke partijen, politici, beleidsmakers, ambtenaren en bestuurders moet zijn hoe we de tweedeling in onze steden gaan bestrijden.

We zitten middenin een wooncrisis en grote hoeveelheden sociale huurwoningen worden door corporaties nog te vaak gesloopt of verkocht. Ondanks de aangekondigde stop op de verhuurdersheffing, die het veelgehoorde argument voor verkoop van sociale huurwoningen — het bijbouwen van nieuwe sociale huurwoningen — moet weerleggen. In Amsterdam-Noord wordt juist ontzettend veel bijgebouwd, ten koste van groen en het sociale weefsel. Maar voor wie?

Hier heb je aan de ene kant de projectontwikkelaars die een soort Manhattan aan het IJ ambiëren, met bijbehorende huurprijzen en communicatie vooral gericht op vermogende expats. Aan de andere kant heb je gemeentelijke grond en projecten die op steeds meer plekken zelfbouwkavels stimuleren en realiseren. Met als resultaat één van de meest vervreemdende ervaringen in de stad: je loopt door een wijk met karakteristieke maar vaak verwaarloosde sociale woningbouw, maakt een bocht en belandt in een soort levensgrote showroom van hoge, felgekleurde designerhuizen en villa’s.

De oude bewoners en gezinnen die het veld ruimen, zie je logischerwijs ook niet meer terug op bijvoorbeeld de voorheen gemengde buurtscholen. Dit wordt vervolgens als excuus gebruikt om in de oudere delen van Noord te concluderen dat bestaande gemengde basisscholen te klein zijn en moeten sluiten. Terwijl er om die scholen heen steeds meer nieuwe bewoners, scholen én nieuwe schoolsystemen bij zijn gekomen. Volgt u het nog?

Er wonen dus niet per se minder mensen, integendeel, maar er wonen met name mensen die verwachten dat er speciaal voor hen nieuwe scholen uit de grond worden gestampt, waar voornamelijk kinderen naartoe gaan die lijken op hún kinderen, met ouders die lijken op henzelf. En ons stadsdeel bedient ze op hun wenken.

De horecaplekken waar zowel oude als nieuwe bewoners zich welkom en gerespecteerd voelen, zijn op één hand te tellen. En terwijl de ondernemersgeest in Noord met name onder jongeren groter is dan ooit, gaan beschikbare bedrijfsruimten en startersbudgetten (lees: vertrouwen) naar hippe ondernemers van vooral buiten het stadsdeel en vaak ook van buiten de stad, zonder binding met de buurt waarin ze zijn neergestreken.

En toch: woorden als ‘tweedeling’ en ‘segregatie’ worden in Noord nerveus vermeden. Mensen die het zien en hardop zeggen, krijgen te maken met de klassieke truc van personen in machtsposities die hun dominante cultuur verdedigen: iemand die een probleem benoemt vervolgens zelf tot probleem maken.

Mooie campagnewoorden als ‘sociale cohesie’ en ‘verbinding’ zijn holle frasen als daar niet verbeterd beleid, plaatsmaken en meer vertrouwen naar gemeenschappen en actieve burgers tegenover staat.

Rapper en schrijver Massih Hutak (1992) schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden