Opinie

'De oorlog in Israël trekt ons volledig uit elkaar'

De oorlog in Israël trekt ons volledig uit elkaar, merkt publicist Marcel Duyvestijn. Waarom geven veel Marokkanen hun ziel en zaligheid voor de Gazastrook, maar zijn ze aanmerkelijk stiller bij andere oorlogen, zoals de moordpartijen door extreme moslims in Irak en Syrië?

Een campagne van Benetton laat de Israelische premier Netanyahu en de Palestijnse president Abbas het goede voorbeeld geven. Beeld anp

Heeft het met een virulent antisemitisme te maken? Is het slachtofferschap? Het antwoord kwam van Tofik Dibi, die op mijn Facebook­pagina schreef: go fuck yourself.

Ik heb het geprobeerd, maar daar is geen ruk aan. Er moet juist meer met elkaar worden geneukt, ­Tofik, dat weet jij ook wel. Dát is integratie. Dát is dingen samen doen.

Ik ken Tofik als een onafhankelijke denker. Hij keek altijd eerst naar links en daarna naar rechts voordat hij een mening gaf. Hij liet mooie woorden klinken over vrijheid van meningsuiting, initieerde 'de final fatwa', om moslims zelf te laten nadenken. Hij hield de Marokkaanse gemeenschap een spiegel voor, wees op het ingebakken antisemitisme, op het niet accepteren van homoseksualiteit. Maar hij wees ook de andere kant op: het vastgeroeste racisme van veel Nederlanders, de vooroordelen, de discriminatie. Dat deed hij met een vrolijkmakende glimlach. Ik hield van die Tofik.

Maar nu 'radicaliseert' hij ineens, zoals hij het tegen Paroolredacteur Addie Schulte in deze krant zei. Als zijn moeder zegt dat ze de Joden in Israël 'allemaal' haat, spreekt hij haar niet meer tegen. Zijn Joodse vrienden kijkt hij anders aan en zijn vooroordelen laat hij de vrije loop. En hij laat het daarbij. Hij is boos en daardoor valt elke nuance in onvruchtbare aarde, schrijft hij op zijn blog. 'Ik merk dat ik de radicale teksten best vind.'

Dat radicaliseren gebeurt 'aan de andere kant' ook veelvuldig. Mensen die ik als weldenkend beschouwde, zien nu een holocaust voor de deur staan.

Onsje minder
Jan Bennink en Arjan Erkel schreven in de NRC: 'Als straks de mensen weer door de straten worden gesleept, de bonzen op de deuren galmen, de helle gloed van in brand gestoken scholen en synagogen de horizon verlichten, helpt de laffe blinddoek voor onze ogen niet.'

Hatseflats. Ronkende, zwartgallige poëzie. Maar godalle­machtig, mag het een onsje minder?

Vrienden
Tussen Tofik en mij komt het wel weer goed. Tussen Fatima Elatik en mij ook, al is ze nu diep teleurgesteld in me, omdat ik de woorden antisemitisme en Marokkanen in één zin heb genoemd. Ook Ahmed Marcouch zal ik weer omhelzen, al zal ik het dan ongetwijfeld niet kunnen laten iets naars over zijn religie te zeggen. Hij zal lachen en de Koran citeren, die één en al liefde betekent, volgens hem. Dat doen vrienden.

Die zeggen elkaar de waarheid, maar sluiten daarna vrede. Remco Boas, eigenaar van café Goos, heeft al aangeboden ons bij elkaar te brengen. En het mooie is: Remco betaalt.

Wat oorlog doet
Waar ik me meer zorgen om maak, zijn de gewone mensen, moslim, christen of ongelovig. Ineens zie ik op sociale media brave burgers oorlogstaal uitslaan. Ik schrik van 'Facebookvrienden' die ineens óf Israël of Gaza willen wegvagen. De haat zit vreselijk diep. De mensen die 'Kappen nou, allebei' zeggen, zijn zwaar in de minderheid.

Dat is wat die oorlog met ons doet. Hij trekt ons volledig uit elkaar, ook in Amsterdam. Het adagium van ­George W. Bush is hier van toepassing: je bent voor ons of tegen ons. Een middenweg lijkt er niet te zijn, terwijl we juist diegenen moeten koesteren die ondanks alles contact met elkaar houden. Niet alleen om ­Israëliërs en Palestijnen bij elkaar te brengen, maar ook om moslims, Joden, christenen en ongelovigen in eigen land bij elkaar te houden.


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Marcel Duyvestijn Beeld Eigen foto
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden