Plus Column

De ondergang van het pond sterling

Marcel Levi Beeld Wolff

Ondanks alle verdeeldheid over brexit is er in Engeland ­nationale eenheid in afkeer van de euro en vóór het behoud van het pond sterling. Het pond is sinds de twaalfde eeuw onderdeel van de Britse nationale eer en traditie en de kans dat de ­Engelsen ooit afstand zullen doen van hun geliefde munt is net zo onwaarschijnlijk als het verdwijnen van de paraplu uit het straatbeeld.

Maar de laatste jaren is het niet zozeer de euro als wel de toenemende impopulariteit van contant geld dat het Engelse pond bedreigt en biljetten en munten van de Bank of England langzaam maar zeker uit de portefeuilles doet verdwijnen. In de afgelopen tien jaar is het betalen met contant geld met meer dan een derde afgenomen en in de laatste twee jaar is deze daling met nog veel grotere snelheid doorgezet.

Steeds meer winkels in Londen accepteren geen cash geld meer en zelfs bij mijn fruitkraam om de hoek kun je alleen nog betalen met een bankpas. Ik was laatst aanwezig bij een memorial voor een overleden collega in een kerk en zag tot mijn verrassing dat vrijwel iedereen bij de collecte via een pinautomaat betaalde.

De kerken zijn zelfs enthousiast: mensen doneren méér via hun pasje dan voorheen met contant geld. Kinderen krijgen hun zakgeld digitaal en komen nauwelijks meer in aanraking met contant geld, ook al omdat de schoolkantines dat niet meer accepteren. In bus en metro is contactloos betalen de norm ­geworden en kun je met cash niet terecht.

Banken vinden dit prima en het aantal pinautomaten neemt alleen al in Londen af met 150 per maand. Ook creditcard­organisaties proberen het contant betalen te ontmoedigen met mediacampagnes (‘cash is awkward’) en door ­bedrijven financieel te belonen als ze contante betaling uitbannen.

Waar dit alles toe kan leiden, is al zichtbaar in Zweden waar slechts 12,5 procent van de bevolking afgelopen jaar een contante betaling heeft gedaan. Zweden is op dit punt trendsetter in Europa, maar Engeland (en ook Nederland) behoren tot de kopgroep van landen waar cash snel terrein verliest.

Toch zijn er ook mensen die zich zorgen maken over de dreigende ondergang van contant geld. De Britse actiegroep Positive Money betoogt dat cash vooral nog veel wordt gebruikt door mensen met de laagste inkomens.

Van de bijna 3 miljoen mensen zonder bankrekening of bankpasjes, heeft meer dan de helft een inkomen van minder dan 15.000 pond per jaar. Ook is er verzet (hoe naïef misschien ook) tegen een verdere afhankelijkheid van banken, mogelijke aantasting van privacy en individuele vrijheid.

Ondanks de Britse liefde voor het pond sterling is cash geld hard op weg naar de uitgang. Of een volledig cashvrije wereld een betere wereld is zullen we moeten afwachten.

Marcel Levi is ceo van University College London Hospitals. Daarvoor was hij bestuursvoorzitter van het AMC.

Reageren? m.levi@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden