Natascha van Weezel. Beeld Artur Krynicki
Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

De omgekeerde wereld: toen kregen activisten steun van links, nu juicht rechts hen toe

PlusNatascha van Weezel

Natascha van Weezel

Die omgekeerde vlaggen zullen er vast nog een tijd hangen. Het gesprek dat bemiddelaar Johan Remkes anderhalve week geleden had met boerenorganisaties heeft – tot nu toe – namelijk weinig opgeleverd. Na afloop dreigde hardliner Farmers Defence Force meteen met de hardste acties ooit (die ze een week later weer opschortten). Benieuwd wat ze bedoelden, want snelwegblokkades door trekkers, brandende hooibalen en uitgestort asbest vond ik nou niet bepaald mild. Deze agrarische activisten gaan duidelijk een flinke stap verder dan de corona-ontkenners die de afgelopen jaren luid protesterend door de straten liepen.

Toen ik onlangs op tv weer zo’n groepje tractoren zag rellen, barstte ik in verontwaardigd uit: “Waarom doet de politie niets? Dit is toch gewoon burgerlijke ongehoorzaamheid?” Mijn moeder zat naast me en moest onbedaarlijk lachen. Ik keek haar verbaasd aan. “En de studenten dan die de universiteit lam legden door het Maagdenhuis te bezetten?” riep ze. “Of de krakers die zich in hun kraakpanden verschansten, zodat burgemeester Polak besloot tanks op hen af te sturen? Was dát dan geen burgerlijke ongehoorzaamheid? Wij vonden dat indertijd heel normaal.”

Hoewel ik de Maagdenhuisbezetters altijd als helden zag en de protesterende boeren eerder als ontregelend en asociaal, had mijn moeder absoluut een punt. De krakers en studenten toen; de boeren en virusontkenners nu, ze oefenen uit alle macht druk uit om zo te proberen het beleid te veranderen. Toch is er één groot verschil: de actievoerders uit mijn moeders tijd kregen de steun van (radicaal-)links, die van tegenwoordig worden aangemoedigd door (radicaal-)rechts.

Het is interessant om te zien wie pleit voor de-escalatie en wie roept: de beuk erin. In de jaren 70 en 80 was het De Telegraaf, destijds dé spreekbuis van rechts Nederland, die vroeg om keihard politieoptreden tegen de ‘raddraaiers’. Nu is het de fractievoorzitter van D66, Jan Paternotte, die de blokkerende boeren ‘terroristen’ noemt. In de Volkskrant staan bovendien brieven van lezers die zich afvragen wanneer de politie nou eindelijk eens hard optreedt, zo nodig met behulp van het leger. De politietop zelf maakt zich daarentegen sterk voor het openhouden van de kanalen met de protesterende boeren. Kortom: het lijkt écht de omgekeerde wereld.

Niet GroenLinks of de PvdA neemt het op voor de activistische boeren. Nee, woordvoerders van de PVV en FvD zijn eregasten op hun demonstraties. Veel actievoerders vinden het kennelijk een goed idee om zich te verbinden met partijen die xenofoob (PVV) of zelfs openlijk racistisch en antisemitisch zijn (Forum). Dat is onwennig en akelig.

Mijn moeder heeft zéker geen begrip voor radicaal rechtse sympathieën, maar het valt me wel op dat zij minder moeite heeft met de acties van de boeren dan ik. Dat heeft vast te maken met haar (vroegere) links-activistische inborst. De omgekeerde vlaggen ziet ze als onschuldig protest. Grappig hoe generaties van elkaar kunnen verschillen.

Natascha van Weezel (1986) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden