'De nieuwe UvA-bibliotheek neemt een hele hap uit de stad'

Bezwaren van bewoners tegen de nieuwe universiteitsbibliotheek worden stelselmatig en moedwillig onder tafel geveegd, schrijft Jan L. Timmerman.

Nieuwe bibliotheek met glazen overkapping: spectaculair, maar een ramp voor de stad, volgens Jan L. Timmermans. Beeld Artist's Impression MVSA Architects

De Universiteit van Amsterdam heeft een kloek besluit genomen. De nieuwe bibliotheek komt op het Binnengasthuisterrein en niet in de Oudemanhuispoort. Hèhè, ze zijn eruit.

Het College van Bestuur, onder aanvoering van mevrouw Ten Dam, wist heel goed dat er protesten waren van bewoners van het terrein en omwonenden. Bewoners hebben jarenlang naar voren gebracht dat dit plan een grote negatieve impact op de directe omgeving heeft en verkeerstechnisch een gruwel is.

Maar ach, die vervelende bewoners ook, daar heb je altijd ellende mee. Dat is nu eenmaal overal zo.

De club van mevrouw Ten Dam meent het ­internationaal imago van de universiteit te kunnen opvijzelen, blijkbaar is dat nodig, door te kiezen voor een spectaculair gebouw met een glazen overkoepeling. De wereld zal met ontzag toekijken. Hoe krijgen jullie het voor elkaar? Mevrouw Ten Dam straalt!

Bezwaren tegen de plannen worden stelselmatig en moedwillig onder tafel geveegd. De gemeenteraad vindt het immers goed? Wat kan er dan verkeerd aan zijn? Geen burger van Amsterdam heeft ooit begrepen hoe dit plan door de gemeenteraad gerommeld is. Maar de binnenstad zit straks wel met de consequenties.

Wat zijn de bezwaren dan? De UvA claimt het terrein van de Nieuwe Doelenstraat tot aan de Oude Hoogstraat, verlengde van de Damstraat, als campus, hoewel dat voor een groot deel openbaar gebied is.

Het is een hele hap uit het stadshart van Amsterdam. Geeft niet. Toch leuk voor de stad?

Verkeerstechnisch is een bibliotheek, die het hart van de campus moet worden, op het Binnengasthuisterrein moeilijk te realiseren zonder dat het verkeer daar ernstige hinder van gaat ondervinden. Het vier meter brede tunneltje tussen Kloveniersburgwal en Vendelstraat moet straks zowel voetgangers, onder wie veel toeristen, als ook twee stromen fietsers verwerken.

Bovendien moeten fietsers die naar de geplande fietsenkelder willen, vlak naast het poortje, dwars door de uitgaande stroom fietsers laveren. Resultaat: studenten zullen hun fietsen niet in de kelder parkeren, maar op de Kloveniersburgwal.

De bibliotheek moet straks 950 werkplekken voor studenten opleveren. O, maar die zijn nooit vol en bovendien komen de studenten niet allemaal tegelijk dus er zal geen fietsenprobleem ontstaan, zegt het CvB tegen de bewoners.

In een artikel in het UvA-blad Folia staat dat de werkplekken uitgebreid kunnen worden tot 1500! Nou ja, misschien eens een keertje, zegt de UvA. Voor al dit soort dingen vinden we wel een oplossing, zegt mevrouw Ten Dam opgewekt. Wij hebben nog zoveel ideeën. Maar we gaan eerst bouwen.

Een behoorlijk verkeersplan voor dat gesignaleerde knelpunt is er echter, na jaren overleg, nooit gekomen.

Een vergelijkbaar verhaal gaat op voor de expeditie, waarvoor nog steeds geen duidelijke oplossing is aangedragen. Daardoor zullen vrachtwagens wel gedwongen zijn om op de stoepen te parkeren om te kunnen laden en lossen.

En geluidsoverlast bestaat niet, volgens mevrouw Ten Dam.

Het College van Bestuur van de universiteit realiseert zich heus wel dat een dergelijk groot project moeilijk in te passen is op deze gevoelige plek in de binnenstad. Maar de stad past zich maar aan, vindt men, want wat is de stad zonder UvA?

En dat allemaal terwijl er een alternatief is, namelijk de Oudemanhuispoort. Maar nee, een vorig College van Bestuur heeft nu eenmaal zijn zinnen gezet op het Binnengasthuisterrein en dus moet het zo.

Als de consequenties voor de stad duidelijk worden, is mevrouw ten Dam allang elders 'een nieuwe uitdaging aangegaan' en is niemand verantwoordelijk.

Waar blijft eigenlijk de overheid?

Jan L. Timmerman, bewoner Binnengasthuisstraat. Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden