Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

De meute trok het standbeeld om

PlusTheodor Holman

Zwaluw ging op het beeld van Oscar de Wildeman zitten. Hij had onmiddellijk door dat er iets met het beeld aan de hand was.

“Er biggelt een traan uit je oog, Oscar, waarom is dat?”

“Ik heb gehoord dat ze me om gaan trekken, Zwaluw.”

Zwaluw schrok: “En waarom is dat?”

“Omdat ik aan de verkeerde kant van de geschiedenis sta, Zwaluw.”

Dat begreep Zwaluw niet. “Je staat toch al jaren op het De Toekomst Is Altijd Aan De Jeugd-plein? Waarom moet je dan omgetrokken worden?”

“Ach Zwaluw,” zei Oscar het beeld, “ik schijn het vroeger allemaal verkeerd te hebben gedaan. Wat ik deed, deed ik voor mijn land, maar mijn land is verdwenen. En wat ik deed, deed ik voor mijn volk, maar mijn volk bestaat niet meer. Wat ik deed, deed ik voor God, maar God bestaat niet meer.”

Zwaluw moest nu ook huilen.

“Maar waarom moet je dan weg, Oscar?”

“Ik ben geen held meer, ik ben een vijand geworden.”

“Maar hoe kan dat dan, je bent al die jaren hier geweest.”

“Al honderden jaren, ja. Maar ik ben ook veranderd, Zwaluw. Steeds zag ik de opkomst, bloei en ondergang, ik zag kinderen generaal worden, vechten en sterven als held, ik zag kinderen president worden, vechten en sterven als held. Ik zag kinderen soldaat worden, vechten en sterven als held. Allemaal hier op het De Toekomst Is Altijd Aan De Jeugd-plein.”

“Ooit was je zelf toch kind?” vroeg Zwaluw.

“Ja,” zei het beeld. “En ik voer over de zeeën en vocht in vreemde landen en ik was een held. Maar helden hebben ook een opkomst, bloei en ondergang. En nu moet ik ten onder gaan. Kijk, in de verte, daar komt de jeugd al. Met een gestrekte arm, met vuisten.”

“Kan ik iets voor je doen, Oscar?” vroeg Zwaluw.

“Er is niets aan te doen, Zwaluw.”

“Maar ik wil dat je blijft staan!” krijtte Zwaluw.

“Al die jonge helden die nu aan komen stormen, zullen zeker ooit eens aan de verkeerde kant van de geschiedenis terechtkomen. Nu zijn zij de helden, straks de zondaars. Is dat geen mooie gedachte, Zwaluw?”

Zwaluw knikte huilend.

Op dat moment kwam de meute op het beeld af. Ze slingerden een touw om zijn nek en trokken Oscar om. Die met zijn wang ­precies op Zwaluw terechtkwam.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden