null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

‘De man van Sigrid Kaag is Palestijns,’ zegt D66 als je dit aankaart

PlusJohan Fretz

Toen de Black Lives Matterprotesten ook hier duizenden mensen op de been brachten, spraken veel politici hun steun uit. Ik dacht: nu even goed onthouden wat er wordt gezegd. D66-minister (en inmiddels lijsttrekker) Sigrid Kaag sprak over ‘een positieve ontwikkeling’ en ‘een gebrek aan kennis en bewustzijn van hoe wij als samenleving in elkaar zitten’.

Hopelijk keek ze ook kritisch naar haar eigen partij. In een krachtig interview in NRC uit 2019 vertelt de inmiddels uiterst succesvolle D66-Europarlementariër Samira Rafaela hoe zij door de partij werd tegengewerkt. Een aantal mastodonten – onder wie topadviseur Carla Pauw en oud-minister Laurens Jan Brinkhorst – stuurde voorafgaand aan de interne stemming een mail rond, om nummer 4 Felix Klos (‘toevallig’ een witte man) omhoog te stemmen. Ze instrueerden de leden daarbij expliciet – en tegen de partijregels in – om de nummers 2 en 3 (‘toevallig’ twee politici van kleur) zo laag mogelijk op de lijst te zetten. Schandalig. Het bekende, schadelijke mechanisme: bewakers van de status quo, die geen enkel oog hebben voor de kwaliteiten van kandidaten van kleur, en eroverheen walsen, ten faveure van degene die op ze lijkt.

Maar Kaag en co. hadden de boodschap van Black Lives Matter luid en duidelijk gehoord. Tegen racisme, maar ook vóór meer representatie. Zij schaamden zich vast voor de interne tegenwerking, die Rafaela gelukkig soeverein had getrotseerd. Ze begrepen ook wel hoe gênant het is dat er in de huidige Tweede Kamer nul zwarte Kamerleden zitten. Dus op hun kieslijst voor de aankomende verkiezingen zou ik vast een zwarte kandidaat in de top 5 aantreffen. Nee dus. In de top 10 dan? Ook niet. In de top 15? Eén iemand, Raoul Boucke (de nummer 3 uit Rafaela’s verhaal).

D66 staat in de peilingen op vijftien zetels. Deze lijst is dus onvoorstelbaar gênant. Zo vonden ook heel wat kandidaten van kleur die zich terugtrokken, onder wie Janarthanan Sundaram, voorzitter van de diversiteitscommissie. Hij zei dat zijn partij op dit vlak de boot heeft gemist. D66-voorzitter Anne-Marie Spierings vond die kritiek onterecht. Natuurlijk, waarom zou je eens echt luisteren naar degenen over wie je het altijd zo oeverloos hebt? Die stomme allochtonen begrijpen het gewoon weer verkeerd.

Kaart je dit aan bij D66’ers, dan krijg je reacties als: ‘Maar Vera Bergkamp dan!?’ ‘Rob Jetten is toch Indisch?’ of – I kid you not – ‘De man van Sigrid Kaag is Palestijns’. Een blinde vlek? Nee. Na dit jaar kan het echt niet meer aan een gebrek aan bewustzijn liggen. Dus rest helaas de harde conclusie: D66 werkt de bevordering van meer kleur op prominentere plekken in hun partij moedwillig tegen. Zoals zo vaak blijken hun mooie woorden niets waard.

En bij dat oordeel hoor je ze al zuchten: ‘Het is ook nooit goed genoeg.’

Onzin. Het had heel erg makkelijk heel veel beter gekund. Maar aangezien zelfs dat te veel blijkt gevraagd, stel ik voor dat D66 wat betreft diversiteit voortaan heel wat toontjes lager gaat zingen.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij schrijft op woensdag en zaterdag een column voor Het Parool.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden