Massih Hutak. Beeld Artur Krynicki
Massih Hutak.Beeld Artur Krynicki

De levens van jongeren moesten in de wachtstand die geen wachtstand is

PlusMassih Hutak

Massih Hutak

Als we elkaar de beste wensen wensen, wat bedoelen we dan precies? Laat ik zelf een poging doen. Ik wens in 2022 alle mensen meer gezondheid, meer geluk en meer geduld. Misschien een open deur, maar ik heet je er van harte welkom.

Eén groep gun ik de voorspoed in het bijzonder: jongeren.

De afgelopen twee jaar hebben we allemaal veel moeten inleveren, dat staat buiten discussie. De verborgen armoede in ons o zo rijke land is zichtbaarder en desastreuzer dan ooit. Tegelijkertijd is de solidariteit sterk, hoezeer die ook onder druk staat. Althans, als ik om me heen kijk in onze stad waar de ene na de andere actie wordt gestart om naar elkaar om te kijken, valt dat me op. En de bereidheid van uitgerekend jonge mensen om die acties te initiëren, organiseren en uit te voeren. Hoe dubbel het ook voelt dat deze zorg überhaupt nodig is en dat het uitgerekend moet komen van mensen die zelf het meest inleveren.

Op beide punten, de strijd en solidariteit, hebben we heel veel te danken aan jongeren. Hun levens moesten volledig in de wachtstand, wat eigenlijk helemaal geen wachtstand is omdat de wereld en de tijd genadeloos doordenderen. Wat overblijft zijn diepe groeven die ons verder van elkaar verwijderen.

Ongelijkheid wordt alleen maar erger, met name in het onderwijs. En dat is als je al het privilege van educatie hebt. Want ook dat is in deze pandemie gebleken: educatie is een voorrecht en geen vanzelfsprekendheid in ons land. Tijdens de lockdowns is pijnlijk duidelijk geworden hoe veel Nederlandse jongeren met het sluiten van de scholen hun volledige toegang tot het onderwijs kwijtraken. Online les, internet en zelfs een tablet, computer, laptop of smartphone is geen vanzelfsprekendheid in vele huishoudens. We hebben het hier over onderwijs dat een basisrecht is. En internet, dat net zo goed een mensenrecht zou moeten zijn en geen luxe. Maar goed, gezien de kosten en selectiecriteria van opleidingen kunnen we ons afvragen in hoeverre onderwijs in Nederland überhaupt toegankelijk was voor alle jongeren.

Sporten als middel voor sociale omgang, discipline, gezondheid en recreatie is ontzettend belangrijk voor jongeren. Ook hierop leveren ze in. Net als op de bieb, bioscoop, buurthuis en de nachtclub. In de levensfase waarin je je horizon moet verbreden, wordt hun wereld kleiner en kleiner.

Alles moet anders.

Hierin ligt een enorme kans voor jonge mensen om een aanzet te doen voor een nieuwe wereld, nieuwe systemen en uiteindelijk weer een nieuw begin. Hún nieuwe wereld, hún nieuwe systemen en hún nieuwe begin. De overheid moet hen daarom ook ruimte, middelen en vertrouwen geven om die zorg te organiseren, maar zich niet bemoeien met hoe ze dat doen.

En daarom hou ik vol: die verandering moet juist van jongeren komen.

Rapper en schrijver Massih Hutak (1992) schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden