Patrick Meershoek artikel roze grootBeeld Artur Krynicki

De inspraakavond mondde uit in een algemene klaagzang

PlusPatrick Meershoek

Er gaat bijna geen avond voorbij, of ergens in de stad worden in een bleek vergaderzaaltje de thermoskannen koffie en thee op tafel gezet voor een ontmoeting tussen burgers, ambtenaren en bestuurders. We participeren ons suf in deze stad, over alle mogelijke onderwerpen.

Het zijn voor de fijnproever boeiende bijeenkomsten, ook omdat beide partijen met heel verschillende behoeften bij elkaar komen. Het bestuur zoekt draagvlak, de burger een uitlaatklep. Dat leidt geregeld tot een hoop tumult, maar het blijft heel wel mogelijk dat na afloop iedereen toch verkwikt en voldaan huiswaarts keert.

In Zuid bogen we ons deze week over een schetsontwerp voor een nieuw plantsoen op het Europaplein. De inspraakavond was eigenlijk een bijpraatavond: een jaar geleden had het participatiecircus zijn tenten al eens opgeslagen op het Europaplein om gedurende drie dagen wensen en ideeën op te halen bij de buurtbewoners.

Zo veel mensen, zo veel wensen. De een wilde meer parkeerplaatsen, de ander minder parkeerplaatsen. De een wilde het voorgestelde kunstwerk wel, de ander wilde het per se niet. Een vrolijke geest had op de ideeënwand geschreven dat hij een flamingovijver wilde.

Dit keer was de ontwerper van dienst aanwezig om te vertellen wat zij met de inbreng van de buurt had gedaan. Ze gaf uitleg over de speeltuin, de zitbankjes, de prullenbakken en de bloemenborder: een kleine oase in Parijse sfeer. Ik zag mezelf al zitten op een bankje in de fraaie artist impression, met een stuk stokbrood op schoot en, verstopt onder mijn alpinopet, een fles betaalbare wijn.

De aanwezige buurtbewoners keken een stuk kritischer naar de tekeningen. Er werden vragen gesteld over de precieze hoogte van de lichte glooiing in het gazon en over de wenselijkheid van de kleine speeltuin: wisten de ambtenaren niet dat het voorbijrazende verkeer chronische bronchitis kan veroorzaken bij kinderen?

Geleidelijk ging de kritiek op het ontwerp over in een algemene klaagzang. De gebiedsmakelaar belde nooit terug en tijdens de pauzes hingen scholieren in de portieken. Een meneer op leeftijd merkte op dat hij vroeger ook heus geen lieverdje was geweest, maar dat het Europaplein met zijn overvolle prullenbakken veel weg heeft van een derdewereldland.

Zo ging het maar door, zodat de neutrale toehoorder in toenemende mate werd bekropen door het gevoel dat de beklagenswaardige omwonenden van het Europaplein niet zozeer behoefte hadden aan een plantsoen in Parijse sfeer als wel aan een evacuatieplan.

De aanwezige ambtenaren namen beleefd kennis van alle opmerkingen, en beloofden deze mee te nemen in het vervolg van het proces. In het najaar wordt een voorlopig ontwerp gepresenteerd, en dan kan iedereen opnieuw zijn zegje komen doen. Zo participeren we langzaam maar zeker een nieuw en breed gedragen plantsoen bij elkaar. Helaas zonder flamingovijver, zag ik op de tekening.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden