Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

De infantiele trots van mensen die cameradrones besturen, maakt me razend

PlusNico Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn

Toen ik zaterdag, tijdens het kijken naar Matthijs gaat door, opeens als een dronken vlieg om het hoofd van zanger Stromae heen cirkelde, wist ik al wat er de dagen daarna ging gebeuren: er zou trots worden uitgelegd wat daar allemaal bij komt kijken, met een cameradrone om een hoofd heen zoemen.

‘Ja, het is gevaarlijk werk. Als je door een verkeerde manoeuvre met die wentelwiekjes van de drone een ravage aanricht op het hoofd van Stromae, schrijft hij er drie jaar later zomaar een liedje over.’

Cameradrones maken me razend. Het is vooral de infantiele trots van de mensen die ze besturen. In iedere Hollywoodfilm laten ze planeten verschrompelen, lopen er levensechte orks door werelden die je zelf niet eens kan bedenken en diep in de vorige eeuw liet Steven Spielberg al dinosaurussen hard gillend door een gaarkeuken rennen.

Dan is het zo ontzettend lullig om heel trots te zijn wanneer je een rondje om iemands hoofd vliegt. Mannen die langs een sloot staan en met een enorm apparaat in hun handen een minuscuul bootje door het water laten varen, kijken ook altijd alsof ze de opwarming van de aarde staan op te lossen.

Het is zo vermoeiend dat je de mensen die de drone besturen steeds op hun rug moet slaan en bedanken voor deze nieuwe techniek. ‘Geweldig! Wat een tovenaar ben je! Vroeger zong Jacques Brel nog recht op een vaste camera Ces gens-là en dan moest je huilen, maar kijk nu eens wat jij doet! Stromae zingt en jij maakt er de eind-scène van King Kong van. Een zoemend vliegtuigje om zijn hoofd. Schitterend!’

Over de leader van het programma VI Vandaag werd ook vol ontzag gepraat. ‘Ongelooflijk, Johan Derksen en dan floep, de camera die dwars door zijn auto vliegt.’

Het is een ziekte. In elke Nederlandse serie zitten minimaal 37 droneshots. Je ziet een boer naast een koe staan en ja hoor, je stijgt alweer op, je ziet de boer langzaam kleiner worden, achter hem stromen de rivieren en daarna volgt de drone, op 60 meter hoogte, een auto die langs een weiland rijdt. In de kofferbak ligt een lijk.

Er moet iets gebeuren. Als de VPRO ballen heeft, verbiedt het droneshots. Ik snak naar Frans Bromet. Camera op de schouder, aankloppen, deur gaat open en dan Frans: ‘Ze zeggen dat u gek bent en katten in brand steekt. Klopt dat?’

Daarna stijgt er helemaal niets op. We wachten geduldig. Benieuwd wat de vrouw gaat antwoorden.

Nico Dijkshoorn schrijft wekelijks een column voor Het Parool en spreekt zijn bijdragen ook geregeld in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden