Jessica Kuitenbrouwer.Beeld Artur Krynicki

De immense drukte is een warm bad van heimwee

PlusJessica Kuitenbrouwer

Tijdens het koken gaat de telefoon.

“Jess! Bureau Burgwallen, RTL 4 vanavond om half tien. Pal bij jou voor de deur, zag ik net in de ­reclame.”

Met mijn gsm tussen mijn oor en schouder geklemd roer ik door de Japanse groentenmix.

“Tja… ze filmen wel meer hier voor de deur. Weet je nog die comedy met Samuel L. Jackson en Ryan Reynolds? Hebben ze hier opgenomen. Ruuf figureert er zelfs per ongeluk in, stond op een bruggetje waar Jackson onderdoor sjeesde met een motorboot.”

De beller dringt aan met woorden als ‘leerzaam’, ‘spectaculair’ en ‘nee maar écht pal voor je deur’, dus zet ik toch maar om half tien de tv aan.

Het programma is een spannende montage van allerlei curieuze voorvallen in mijn buurt.

Een toerist die in een delier de IJtunnel in is gewandeld (en tijdens zijn confrontatie met de politie een gegil opzet dat klinkt als een doorgeslagen imitatie van Beaker de Muppet), de rellen na Ajax-Tottenham vorig jaar mei, een prostituant die de politie belt omdat hij kwaad is dat zijn tijd in de peeskamer vroegtijdig ten einde is gekomen, een poging tot eerwraak op Centraal Station en een drenkeling bij het Waterlooplein.

Eigenlijk niks nieuws voor iemand die er al jaren middenin woont, maar toch doet het zien van Amsterdam anderhalf jaar geleden iets raars met me. De immense drukte in de binnenstad doet opeens vervreemdend aan.

Hoewel het huidige straatbeeld ook weer niet zó anders is dan wat de tv toont, is het maf om te zien hoe we ons destijds nog niet druk hoefden te maken over anderhalve meters en desinfecterende gel.

Ik krijg het er een beetje benauwd van en heb op de beelden van het hossende nachtleven een soort vreemde stressreactie. Al die lijven zo dicht op elkaar gepakt werken enorm op mijn ­zenuwen.

In mijn hoofd vervloek ik de beller en eigenlijk wil ik de tv uitzetten, maar dan zie ik een shot dat al mijn nervositeit kalmeert en me een warm bad van heimwee in leidt. Een simpel shot: een lege trambaan in een verlaten straat op een vroeg ochtenduur.

Opeens voel ik de koele en kalme atmosfeer van de stad die eindelijk slaapt als ik nog wakker ben – de vredige stilte op straat als het uitgaanspubliek voldaan ligt te snurken. Dat moment dat Amsterdam eventjes helemaal alleen van mij voelt. Wat zou ik toch graag weer zorgeloos door de straten struinen om zes uur ’s ochtends.

Jessica Kuitenbrouwer (1993) is schrijver, ­columnist en audioproducer. Ze schrijft deze zomer over haar leven in de binnenstad. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden