Jaap de GrootBeeld Artur Krynicki

De halve 6 is bij Ajax het hele probleem

PlusJaap de Groot

Voor wie de ontwikkelingen binnen Ajax echt goed heeft gevolgd, kan de huidige crisis geen verrassing zijn. Het zit er al maanden aan te komen. Eigenlijk al vanaf het begin van het seizoen. Zoals op 15 juli tijdens de confrontatie met Paok Saloniki, in de voorronde van de Champions League. 

Na de 2-2 in Griekenland was het bij een 3-2 stand in Amsterdam billenknijpen tot de laatste seconde. Zoals ook de thuiswedstrijd tegen Lille (3-0) en het uitduel met Valencia (0-3) door de overwinningen zouden verbloemen hoeveel kansen Ajax had weggegeven.

Allemaal indicaties dat de afstemming tussen de linies niet klopt. In de hand gewerkt door de bezetting van het middenveld en de elftalas. Het klas­sieke Ajaxsysteem voorziet, simpel gesteld, in 4-3-3 bij balverlies en 3-4-3 bij balbezit. 

Dus altijd genoeg mensen op het middenveld, waarbij in balbezit een van de centrale verdedigers op de as doorschuift naar de controlerende nummer 6-positie en de nummer 6 de schaduwspits wordt. Zo staan minimaal vier spelers in elkaars verlengde, om zo de ruimten tussen de linies te bewaken. Essentieel voor een goede uitvoering van het positiespel.

In het systeem van Erik ten Hag is sprake van twee halve 6’en, zoals de trainer/coach dat noemt. Een indicatie dat hij op twee gedachten hinkt. Omdat als de centrale middenvelder (Donny van de Beek) doorschuift, niet een centrumverdediger (Blind of Veltman) zijn positie overneemt, maar de buitenste middenvelders naar binnen moeten knijpen en als twee halve 6’en fungeren. De backs schuiven dan door en nemen hun posities weer over.

Op papier ziet dat er best logisch uit, alleen werkt het zelden optimaal. Helemaal als de backs zich als veredelde buitenspelers gedragen, resteren er te vaak slechts twee verdedigers en twee midden­velders. Als je dan als AZ Boadu voorin houdt en vijf spelers op het middenveld zet, ontstaan er bij balverlies manmeersituaties die voor Ajax niet te verdedigen zijn. Inmiddels weten steeds meer tegenstanders deze achilleshiel te raken.

Het verwijt richting Ten Hag is dat hij dit probleem maar niet oplost. Ook tegen FC Utrecht maakte hij geen duidelijke keuze. Met Blind, Van de Beek, Ekkelenkamp en Tadic probeerde hij wel iets uit dat op een as leek, maar uiteindelijk viel dat ook uit elkaar en werd voor FC Utrecht de poort wagenwijd opengezet om te counteren.

Een vervelend bijeffect is dat diverse jeugdteams de speelstijl van het A-elftal aan het overnemen zijn. Dat staak haaks op de stelling dat iedere trainer/coach zich als passant aan Ajax dient aan te passen, en niet andersom. Natuurlijk mag iemand zijn eigen sausje over de huisstijl gooien, maar ook niet meer dan dat.

Intussen is Ajax vooral slachtoffer van het loslaten van essentiële details van de clubcultuur. Dat kan niet snel genoeg worden rechtgezet.

Jaap de Groot schrijft wekelijks een column over sport in Het Parool. Reageren? j.degroot@parool.nl
Henk Spaan is er weer na de winterstop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden