Gijs Groenteman.Beeld Artur Krynicki

De grote vraag: wie ís Imanuelle Grives?

PlusGijs Groenteman

Die hele zaak rond Imanuelle Grives vind ik woest fascinerend. Nu alles ontrafeld wordt, ben ik nog steeds supernieuwsgierig. Ook wil ik Imanuelle kudos geven voor de manier waarop ze haar media-offensiefje heeft aangepakt. Op haar optreden bij Eva Jinek was kritiek, Imanuelle zou niet kritisch genoeg ondervraagd zijn en een leugenaar zijn, anderen vinden dat ze een tweede kans verdient.

Ik was zelf erg geporteerd van het interview dat ze aan Robert Vuijsje heeft gegeven in de Volkskrant. Vooral als ze de zinnetjes citeerde die ze uitsprak wanneer ze weer in een of andere zéér penibele situatie zat (denk de Belgische gevangenis) – ‘Ik dacht: Ima, dat heb je mooi voor elkaar, idioot die je bent’ – vond ik ronduit ontroerend. En ook nog eens heel authentiek overkomen!

Veel prettiger dan haar collega-delinquent in België, Frank Masmeijer, die altijd met de meest onzinnige verhalen op de proppen kwam als hij weer eens opgepakt was. Ach, denk ik bij Imanuelle, iedereen maakt fouten, en het is heus niet makkelijk om altijd het juiste te doen, en als je diep zit, is het helemaal niet zo gek om heel veel drugs in je pruik te stoppen als je naar en festival gaat.

De grote vraag is natuurlijk: wie ís Imanuelle Grives? Of, beter, wát is ze? Is ze een drugsdealer, een recreatieve veel­gebruiker, een patiënt, een fissa-verslaafde, een actrice met een overdreven neiging tot inleving? In Het Parool stond een mooie zin: ‘Uit de verklaring van justitie komt daarmee een sterker beeld van de ‘dealer Imanuelle’ naar voren, dan ze zelf schetst.’

Zo is het maar net. Je hebt een berg pillen bij je besluit er een paar te verkopen – ben je dan een drugsdealer? Naar de letter van de wet natuurlijk wel, maar Imanuelle ziet zichzelf niet zo.

Wat je bent en hoe je gezien wordt, het zijn twee totaal verschillende dingen. Ron Jans was trainer van een Amerikaanse voetbalclub en heeft tijdens het rappen in de kleedkamer het woord ‘nigger’ gebruikt. (Allereerst moet ik mij een voorstelling maken van een rappende Ron Jans in een Amerikaanse kleedkamer!) Ron Jans zal zich geen racist voelen, en toch waren er spelers in zijn team die hierover vielen.

Zelf was ik vroeger een broodmager jongetje dat niks lustte, tegenwoordig ben ik een te dikke midden-veertiger die liefst de hele dag eten in zijn mond stopt. Ik voel mij nog altijd dat broodmagere jongetje, de wereld ziet mij als oude dikzak.

Ron zal zich een uitgelaten voetballer onder de voetballers gevoeld hebben, Imanuelle zich een verdrietig meisje dat troost probeerde te vinden in een reeks fissa’s.

Maar ja, als je groot bent, krijg je ineens met volwassen regels te maken. Het leven is hard.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column. Lees al zijn bijdragen in het archief.

Reageren? gijs@parool.nl.

Lees ook:
• Er is geen tweede Ischa, toen ook niet
• Roddeljournalistiek in Nederland, het is allemaal weinig glamorous
• Eigenlijk is Instagram het Tel Sell van de 21ste eeuw

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden