null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

De familie Reve woonde op drie adressen in de Ploegstraat

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Voor een braadkip fietste ik door Betondorp. Maar ik was te vroeg, de slagerij was nog niet open. Ik maakte een rondje door de wijk.

Ik kwam langs de plek waar Jopie Cruijff de bal hooghield. Door de straat waar ooit een jongetje zich verveelde. ‘Ik verbrijzelde toen met een hamer enige dunne takken van de ribesboom op een paaltje van de tuinheining.’

Dat jongetje is de verteller van de novelle Werther Nieland, van Gerard Reve. De familie Reve woonde op drie adressen in de Ploegstraat. Op een muur hangen borden waarop staat op welke nummers.

Ook Willeke van Ammelrooy heeft in Betondorp gewoond. Voor degenen die het niet meer weten: dat is een actrice. Ze speelde de prachtige rol van het valse mormel Marie Vrijmoeth, de moeder van Ciske in de film Ciske de Rat (1984).

Ook schijn je tegenwoordig aan veel mensen uit te moeten leggen wie Gerard Reve ook alweer was. In de krant stond afgelopen weekeinde een stuk waarin gezegd werd dat Reve niet meer leeft, dat hij niet meer gelezen wordt. Dat hij al bijna vergeten is.

Dat er mensen door de Ploegstraat lopen of fietsen, die mompelen: “Reve? Was dat een voetballer?”

Dat hij niet meer leeft klopt natuurlijk, want hij is al meer dan vijftien jaar niet meer onder ons. Dat hij niet meer gelezen wordt is, ja… ik wilde schrijven triest, maar dat is het verkeerde woord.

Jammer, dat is het. En dan niet in de zin van niets meer aan te doen, maar als in: ‘jammer dat u die kans aan u voorbij laat gaan werk van Reve te lezen.’

Nog niet zo heel lang geleden hoefde je niet te zeggen dat dit de tijd van het jaar was van De avonden, de eerste roman van Gerard Reve, uit 1947 (al noemde hij zich toen Simon van het Reve).

Er waren volksstammen die op 22 december begonnen met het lezen of herlezen van deze prachtige Amsterdamse roman die op die dag begint en dagen later een paar uur na de jaarwisseling eindigt. Er zijn er nog steeds die het doen. Zoals er ook nog lezers, Revianen, zijn die de eerste zin van de roman zonder haperen kunnen declameren.

‘Het was nog donker, toen in de vroege ochtend van de tweeëntwintigste december 1946 in onze stad, op de eerste verdieping van het huis Schilderskade 66, de held van deze geschiedenis, Frits van Egters, ontwaakte.’

Ik hoop dat ik nog aan herlezing van De avonden toekom. (Ik glimlach nog steeds als ik alleen maar denk aan de passages waarin Frits het over de kaalheid van zijn vriend Jaap heeft.) De braadkip eist de nodige aandacht, en ik ben net begonnen in Kruispunt, van de Amerikaanse schrijver Jonathan Franzen. Nu al een geweldige roman die begint op… 23 december 1971.

Zou Jonathan Franzen Reve wel hebben gelezen?

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden