Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

De eerste die me feliciteerde was de sportschool

PlusMaarten Moll

Deze week verjaarde ik.

De eerste die me feliciteerde, de dag was net een half­uur oud, was de sportschool.

Ik zag het pas in de ochtend. En meteen dat verlangen naar ‘de Beul’ die me soms bijna brakend op de spinfiets had doen zitten. (Niet vergeten de uitdrogende zeem in mijn broek in te vetten voor als ze straks weer opengaan.)

De tweede was M., gevolgd door de meiden.

Direct daarna de mij al geruime tijd stalkende site Seniorenvoordeelpas.nl.

Seniorenvoordeelpas. (M. kwam niet meer bij.)

‘We laten jouw verjaardag natuurlijk niet onopgemerkt voorbijgaan! Bij een verjaardag hoort een cadeau! Je krijgt van ons nu €10,- korting op de Seniorenvoordeelpas!’

Meteen maar tutoyeren, waarom ook niet. En hoe kwamen ze aan mijn gegevens?

En een cadeau? Ik kan me vergissen, wellicht gokken ze op beginnende seniliteit, maar met die korting moest ik nog steeds iets kopen.

Verder lezend bekroop me het gevoel dat ik wel gek moest zijn (zie je wel!) als ik niet inging op dit ‘cadeau’, met ook nog ‘15 GRATIS voordeelvouchers ter waarde van €100’.

Ik had nog 5 dagen, 13 uur, 44 minuten en 33 seconden om te beslissen, zag ik op de klok die in de mail aftelde.

En daaronder de button ‘Start direct met besparen’.

Ik raakte niets aan, verliet de site.

Intussen hadden ook CZ, Bol.com en Gall & Gall me gefeliciteerd.

Een vorstelijk ontbijt later en een paar echte cadeaus rijker (waaronder een schitterende cd van Guy Clark) stond ik in de badkamer en keek ik naar mijn gezicht.

Zag ik een senior?

Ik begon heel hard te lachen, maar de lach stierf al snel.

Ik zeepte mijn gezicht in met de nieuwe scheerkwast die ik van de meiden had gekregen. (Nadat ik de oude scheerkwast had gefotografeerd en in het mapje Overleden had opgeslagen.)

Hoeveel scheerkwasten verslijt je in je leven?

Dit was een heel goede, zeiden de meiden.

“Dassenhaar?”

“Pap! Dit is een vegetarische scheerkwast! Puur synthetisch.”

Oké.

De kwast gleed geweldig over mijn gezicht.

Ooit was ik bang het gezicht van mijn vader onder het schuim vandaan te scheren.

Nu dat van een senior. Dat woord. Senior: een ­gelabeld en langzaam naar de uitgang geduwd mens.

Ik begon me te scheren.

Ik zag geen senior. Ik zag echt geen senior.

Later die dag, ik had Guy Clark opgezet, ging ik toch nog even naar Seniorenvoordeelpas.nl.

Gewoon, om even te kijken.

Good advice is hard to take,’ zong Guy.

Korting bij meer dan duizend lokale winkels en restaurants.

De woorden dief en eigen portemonnee flitsten even door mijn hoofd.

This ain’t no time for run and hide. You got to draw the line somewhere.

Dank je, Guy.

Ik meldde me keurig af bij de senioren.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden