Maarten Moll Beeld Sjoukje Bierma
Maarten MollBeeld Sjoukje Bierma

De dochters naar mijn ex, in de gootsteen vieze borden

PlusMaarten Moll

Weer thuis na een paar dagen weg.

De dochters zijn bij mijn ex.

Maar.

Struikelen over hun niet-meeverhuisde schoenen bij binnenkomst.

(“Waar hebben we anders een schoenenkast voor,” zei ik rustig, nee, zei ik met stemverheffing, nee, schreeuwde ik een tijdje terug, met een stuk of tien schoenen in mijn handen. Toen trad ik even buiten mijn lichaam en ging ik naar mezelf staan kijken. Hij stond daar heel erg nadrukkelijk naar de schoenenkast te wijzen met z’n vingertje, en hij hijgde een beetje, die rood aangelopen man.)

Planten die snakken naar water.

In de gootsteen vieze borden en mokken.

(Stond ie weer te blazen en te tieren, die man, niet lang geleden. “Zet het dan meteen in de vaatwasser! Stelletje viezeriken. Wat is dat nou voor een moeite? Klep open, bordje in het rek, klep weer dicht. En dat doe je dan met alles wat gebruikt is. Kommen, kopjes, de kaasschaaf. Best een mooie methode om dingen weer schoon te krijgen, hoor.”)

Nogal wat kattengrit op de vloer. Peer mocht mee, maar dan moesten ze wel even alles keurig aanvegen. En dat dan ook opvegen, uiteraard, met stoffer en blik.

(Ook een ding. Gaat altijd zo (op luide toon): “Wat?”

(…) “Waar stoffer en blik altijd ligt, natuurlijk!” (…) “In het aanrechtkastje! Waar anders?” (…) “Jawel, dan moet je goed kijken.” (…) “Achter de emmer.” (…) “Je kunt het niet vinden? Hoe groot is zo’n aanrechtkastje?” (…) “Laat maar, ik pak het zelf wel.” (…) “O, je hebt het al gevonden? Moeilijk, hè, zoeken?”)

Boven onopgemaakte bedden. Overal sokken.

Nog even over de vaatwasser.

Nog niet zo heel lang geleden werd ik gebeld.

Jongste dochter.

“Is het vies of schoon wat er in de vaatwasser zit.”

“Wat?”

“Is het vies of schoon wat er in de vaatwasser zit?” (“Wat begrijp je niet aan deze zin?” hoorde ik haar in gedachten zeggen, met een vermoeide uitdrukking op haar gezicht. Rollende ogen.)

“Sta je er voor?”

“Ja.”

“Je hebt de klep opengetrokken?”

“Ja.”

“Je zíet de vaat?”

“Ja.”

“En wat denk je?”

“Ja, jeetje, weet ik veel.”

“Je kunt ook even je neus in de vaatwasser steken om te kijken of het vies of schoon is. Of er een bord uitpakken en dat bord heel goed bestuderen, je zit op het vwo, dus dat moet lukken. Misschien moet je anders even bij de buren aanbellen om te vragen of zij de vaatwasser willen komen controleren. Of de politie bellen.” (Daar ging ie weer.)

Ik hoorde een diepe, maar echt een hele, hele diepe zucht.

“Zeg nou gewoon even.”

Ik hing op.

Maar ik had alweer verloren.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden