Jaap de Groot. Beeld Artur Krynicki
Jaap de Groot.Beeld Artur Krynicki

De discussie over Qatar is een klucht: we weten dit al minstens vijf jaar

PlusJaap de Groot

Het nieuws dat 6500 arbeiders zijn overleden tijdens de bouw van de stadions, heeft Nederland na elf jaar eindelijk wakker geschud. Alleen was het wel zo handig geweest als er direct na 2 december 2010 actie was ondernomen, toen na de toe­wijzing van het WK van 2022 aan Qatar meteen ­sterke vermoedens rezen dat stemgerechtigde leden van de wereldvoetbalfederatie Fifa waren omgekocht.

Schrijver dezes werd voor de verkiezing al getipt dat niet het favoriete Engeland en de Verenigde Staten de WK’s van 2018 en 2022 toegewezen zouden krijgen, maar Rusland en Qatar. Volgens mijn ‘Deep Throat’ in het Fifa-hoofdkwartier was alles al beklonken. Dus gaf ik voor de Britse BBC-radio op 1 december aan dat Rusland en Qatar een done deal waren en werd ongeloof mijn deel.

Tot het 24 uur later bleek te kloppen. Meteen kreeg in Amerika de FBI groen licht om de verkiezing grondig te onderzoeken, waarna op 3 december 2015 het bewijs over steekpenningen werd ­geleverd, met vervolgens de arrestatie en later ­veroordeling van diverse Fifa-bestuurders.

Ruim vijf jaar liggen er dus al harde bewijzen op tafel om Qatar niet alleen te boycotten, maar bovenal de toewijzing van het WK ongeldig te verklaren. In plaats daarvan ging de Fifa nog een stap verder en besloot om, vanwege de hitte in de zomer, het WK in de winter van 2022 te houden: van 21 november tot 18 december .

Zo werd ook nog de hele voetbalkalender ondersteboven gegooid ten faveure van een misdrijf.

Jarenlang keek iedereen de andere kant op

En weer lieten de nationale bonden, inclusief de KNVB, dit gebeuren. Na twee door corona gemankeerde seizoenen staat in 2022 het licht op groen om zowel de nationale als de internationale com­petities (Champions League!) voor de derde achtereenvolgende keer op te knippen. En nu maar afwachten in hoeverre vooral de Spaanse en ­Engelse topclubs dit gaan pikken.

Terwijl iedereen jarenlang de andere kant opkeek, zijn nu de voetballers aan de beurt. Belerend toe­gesproken dat ze in actie moeten komen. Inmiddels zijn er ook in de Tweede Kamer vragen gesteld. Alsof het niet hoog tijd wordt dat de overheid zelf met richtlijnen komt, zoals met Covid 19 het geval is.

Bijvoorbeeld door de volgende criteria te hanteren:

Code geel: er is geen nationaal standpunt en de sport is vrij om zelf te beslissen.

Code oranje: ‘Den Haag’ voert een soort van negatief reisadvies in, waarbij de sport aan het denken wordt gezet en zelf het risico mag inschatten.

Code rood: Een algehele boycot. Niet alleen ­bindend voor de sport, ook voor het bedrijfsleven, entertainment, reissector etc.

Intussen kan de nieuwe partij Volt in Brussel alle lidstaten mobiliseren, waardoor die code rood voor de hele EU geldt. Een gezamenlijk Europees standpunt, waardoor sport onderdeel is van beleid en niet van symboolpolitiek.

Maar het is al te laat. Er is geen code geel, geen code oranje en geen code rood. Na elf jaar is er ­helemaal niets.

Jaap de Groot schrijft in Het Parool wekelijks een column over sport. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? j.degroot@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden