Massih Hutak Beeld Artur Krynicki

De dialoog was intiemer dan welke seksscène dan ook

Plus Massih Hutak

Mooie, goed geschreven liefdesscènes in films hebben op mij een magische uitwerking die in geen honderd columns te vatten is. Terwijl personages op cruciale momenten tegen elkaar spreken, al dan niet verbaal, vraag ik me als kijker af wat er vooral niet gezegd wordt en wat niet gezegd kan worden.

Eén van de allermooiste romantische scènes zag ik recent in de film Dolor y Gloria, van de Spaanse regisseur Pedro Almodóvar. Liefde en eenzaamheid staan centraal in het verhaal van de aan verschillende pijnen lijdende regisseur Salvador Mallo (fenomenaal gespeeld door Antonio Banderas) die de nadagen van zijn succes slijt in zijn museaal ingerichte appartement. Hij experimenteert op late leeftijd met heroïne om te ontkomen aan zijn lichamelijke klachten, depressies en angsten. Richting het eind heeft Salvador midden in de nacht bij hem thuis een ontmoeting met zijn jeugdliefde Federico.

De liefde, de genegenheid die je als kijker de getergde regisseur de hele film gunt, zit ineens pal voor hem. Net zo verrassend voor de kijker als voor Salvador.

Federico is heel jong verhuisd naar Argentinië, onder andere om van zijn heroïneverslaving af te komen. Decennia later is hij weer in Madrid en besluit hij in de wijk van zijn jeugd naar het theater te gaan, om er daar achter te komen dat een beroemde acteur een monoloog speelt (over, jawel, verslaving) die is geschreven door Salvador. Federico zit tot tranen geroerd in het publiek omdat hij weet wat niemand in de zaal weet: de tekst gaat over hem. Na afloop besluit hij Salvador te bellen.

De desbetreffende scène doet aanvankelijk denken aan het prachtige eind van Moonlight, waar Chiron (komt ie: midden in de nacht) recht tegenover zijn jeugdliefde Kevin staat, in zijn keuken en daar te horen krijgt, van een opgewekte Kevin, over zijn zoontje. En dat Kevin is gescheiden van de moeder van zijn zoon, maar wel nog goed contact met haar onderhoudt. De breedgeschouderde Chiron onthult op dat moment aan de opgewekte Kevin dat hij nog nooit door iemand anders is aangeraakt dan door hem.

Net zo gedesillusioneerd zit ­Salvador tegenover de opgewekte Federico, die vertelt waarom hij eigenlijk in Madrid is: om te scheiden van de moeder van zijn zoon. Maar wat Dolor y Gloria nog mooier doet dan Moonlight, is het publiek geven wat we willen, maar niet verwachten.

We verwachten: Federico gooit zijn leven aan de kant en verhuist naar Madrid voor Salvador. Salvador stopt met heroïne en gaat weer films maken. We willen: Salvador leert van zichzelf houden, stopt met heroïne en gaat weer films maken.

Salvador en Federico blijven tot op het allerlaatste moment om elkaar heen dansen. Fede­rico biedt zelfs aan om te blijven slapen. Salvador is gevleid dat hij Federico nog opwindt. Federico vertrekt weer naar Argentinië. Salvador betert z’n leven.

Hun dialoog was intiemer dan elke alternatieve seksscène. En hun liefde completer door verscheuring. Pijnlijk glorieus.

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft columns voor Het Parool.

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden