Plus Column

De cowboys die de stad opruimen

Beeld Wolff

Vuilniscowboys. Delen een stalen ros met zijn drieën. Een stuurt en twee springen op en van de kont, met de flair van de rodeocowboy die dit al tienduizenden keren heeft gedaan.

Eén hand aan de stalen teugel, waarna ze zichzelf richting het hun toebedeelde vuilnis slingeren. Net op tijd loslaten, belicht door de schitterende ochtendzon die over de grachten valt. In dit deel van het jaar kan het zomaar ineens een scène uit een film worden.

Een man met aktetas verlaat een grachtenpand. Hij glimlacht naar de cowboys die zijn plastic afval van zo ver mogelijk in de gretige kont van hun bull gooien. Het is een spel. De buurvrouw met vier kinderen, van wie maar een van zichzelf, loodst als een gans haar kroost om de ruwe bolsters en hun vervoermiddel.

Ze moet ervoor zorgen dat iedereen veilig op school komt. Ze is bloedserieus in haar taak, hoewel de voetbalwedstrijd van gisteren, die door winst de avond langer en alcoholrijker had gemaakt, nog nabonkt in haar hoofd. Het sjansende 'goedemorgen!' van de vuilnisridders verwarmt haar even, zie ik.

Het jongetje, Amsterdamser kan het niet, houdt met een opgestoken vinger de Tesla tegen die langs de vuilniswagen dacht te kunnen glippen. Ho zwager, staan blijven jij. Hij blijft staan en glimlacht, vast zelf ook ooit Amsterdams jongetje geweest.

Nu is hij ceo van een bv met nog meer afkortingen, dus hij maakt dankbaar gebruik van de geboden vrije tijd en pakt zijn telefoon. In twee appjes vraagt hij zijn assistenten wat dat is, Ganser... voort? Dat vuilnisbedrijf. Is het te koop? Vuilnis zal er altijd zijn. Goeie investering dus.

De cowboys en de jongen die zijn buurmeisjes beschermde kijken naar zijn dikke bak en knikken goedkeurend. Elektrisch. Lang leven het milieu. Maar vooral sexy. De oplossing voor alles.

Als het sexy is, willen mensen wel helpen meedenken, opruimen. Hoe maak je opruimen sexy? Door het te laten doen door cowboys. Robert Redford en Jamie Foxx als vuilnisrijders. Een film over vuilniswagenberijders. Die is er nog niet. Een film die vuilnis ophalen zo sexy maakt dat mensen het leuk gaan vinden hun afval te scheiden.

De moeder van een, maar hoeder van vier sommeert haar kinderen via de rijbaan. Aktetasman fietst weg en de vuilnisjongens zijn al bij de buren. Tesla rijdt emissieloos een meter door. Dwars door de op de natte straten ketsende zon wordt een enorme doos de altijd hongerige muil in gemikt. 82 inch. Niemand weet precies hoe groot dat is, maar allen denken even: bij hem wil ik de finale kijken. Jullie zijn allemaal welkom.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van 'de' Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden