PlusColumn

De bomenridders en ambtenaren samen het bos in

Patrick MeershoekBeeld Maarten Steenvoort

Het is even zoeken in het bos, maar daar zijn ze dan toch: de zestien mannen en vrouwen die zich hebben aangemeld voor de boscursus in het Sloterpark.

Vandaag is de tweede les in een serie van drie en iedereen staat vol ontzag omhoog te kijken naar de kroon van een wel twintig meter hoge eik.

Cursusleider is Simon Klingen, een boomlange bosbeheerder uit Doorn met een indrukwekkende staat van dienst en duidelijk omlijnde ideeën over wat een bos mooi maakt. Tegenwoordig heeft de 70-jarige Klingen een adviesbureau en vult hij zijn dagen met trainingen en presentaties voor professionals en liefhebbers van bos.

Af en toe is Klingen ook onafhankelijk vredestichter. Zoals hier in het Sloterpark, waar de afgelopen jaren stevig slag is geleverd tussen bewoners en bestuurders over een plan om het verwaarloosde bos eens goed onder handen te nemen.

In de eerste plannen was sprake van het kappen van meer dan de helft van alle bomen.

Amsterdamse bomen hebben veel vrienden, en het fanatieke verzet van omwonenden tegen het beheerplan voor het Sloterpark resulteerde stapsgewijs in een verzuurde relatie waarin beide partijen elkaar vooral met argwaan bekeken.

Op verzoek van de strijdende partijen schreef Klingen begin dit jaar een second opinion, een rapport dat zich laat lezen als een liefdesverklaring aan het bos.

De adviseur roemde met name het besluit van de ontwerpers om veel eiken te planten op de oever van de Sloterplas. Die doen het zestig jaar later ontzettend goed, in tegenstelling tot veel essen en iepen.

Echt eikengeluk, aldus Klingen, die in zijn rapport ook enkele handvatten aanreikte om bewoners beter te betrekken bij de beheerplannen. Betrokken en goed geïnformeerde bewoners begrijpen dat bomen ruimte nodig hebben.

Een bescheiden periodieke dunning houdt het bos vitaal, schreef de adviseur. En nog een overdonderend argument: 'De bomen staan achter dit advies.'

Het rapport raakte aan beide kanten een gevoelige snaar. De bestuurders zagen een weg uit de impasse, de bewoners voelden dat Klingen hun liefde voor het bos deelt. Op verzoek van de bewoners kreeg de adviseur een vervolgopdracht: het geven van een boscursus.

En zo staan we hier op een zater­dagochtend in het Sloterpark. Klingen stuurt teams van bewoners en een enkele ambtenaar het bos in om wat hij noemt toekomstbomen te zoeken: prachtexemplaren die de komen­de vijftig jaar zeker de ruimte moeten krijgen.

De vervolgvraag aan de deelnemers: welke boom in de nabijheid staat een onbelemmerde groei van de toekomstboom in de weg?

En het werkt. Er wordt veel ­gelachen om de grappen van de cursusleider, maar ook veel gekeken, geleerd en van gedachten gewisseld. Het bestand is misschien nog broos, maar in dit Sloterpark is wel degelijk de ­vrede getekend.

Met als resultaat nog meer eikengeluk en mogelijk wat minder mensenchagrijn.

patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden