Opinie

‘De biodiversiteitscrisis kan alleen internationaal worden bestreden’

De biodiversiteitscrisis moet niet op landelijk niveau, maar op internationaal niveau worden bestreden, betuigt communicatiestudent Eva Koffeman. ‘Bescherming van soorten is van levensbelang voor mens en dier nu wetenschappers spreken over de zesde uitstervingsgolf.’

De kievit is beschermd in Nederland – reden dat de eieren sinds 2015 niet meer mogen worden geraapt.Beeld Shutterstock

Vorige maand luidden 23 ex-ministers van Buitenlandse Zaken de noodklok over de massale uitstervingsgolf onder dieren en planten. Ze zijn verenigd in The Aspen Ministers Forum, waarin geen Nederlanders vertegenwoordigd zijn, en maken zich hard voor een duurzame radicale koerswijziging, om het voortbestaan te waarborgen van een miljoen soorten die nu op uitsterven staan.

Ook in Nederland zijn het vooral oud-bewindslieden die zich sterk maken voor een radicale koerswijziging. De vraag is waarom de vorige generatie politici na pensionering zoveel duidelijker stelling neemt tegen de dramatische afname van onze biodiversiteit, dan politici die nu regeren.

Dat laat zich raden. Politici hebben doorgaans een beperkte tijdshorizon tot het moment van herverkiezing en moeten tussentijds vaak schipperen tussen enerzijds hun verkiezingsbeloftes en herverkiezingsambities en anderzijds de compromissen die gesloten zijn met coalitiegenoten – die niet zelden haaks op elkaar staan.

De uitspraak van de Raad van State dat de natuur beschermd moet worden tegen over­matige uitstoot van stikstof heeft nog tot nul maatregelen geleid voor de veehouderij, terwijl onomstreden is dat die de grootste uitstoot van stikstof veroorzaakt en wereldwijd verantwoordelijk is voor 30 procent van het biodiversiteitsverlies.

Verlaging van de maximumsnelheid voor auto’s overdag is hooguit symboolpolitiek die het daglicht niet kan verdragen, zeker vergeleken bij grotere stikstofbesparingen die haalbaar zijn, maar taboe binnen de coalitie. Verdeeldheid zorgt ervoor dat deze regeerperiode zich beperkt tot enkele symbolische maatregelen zoals emissiearme stalvloeren, luchtwassers en aangepaste diervoeders, waarvan de effecten niet vaststaan: een onzekere vlucht naar voren.

Verenigde Naties

In 1993 werden door de internationale gemeenschap al plannen gemaakt om de biodiversiteit te beschermen, in de Aichi Biodiversity Targets, maar bij gebrek aan afrekenbare doelstellingen staat nu al vast dat de meeste doelen niet gehaald zullen worden.

In oktober zullen de wereldleiders bijeenkomen in de Chinese stad Kunming tijdens een VN-conferentie over biodiversiteit, een bijeenkomst die even belangrijk kan zijn als het akkoord van Parijs. Bescherming van soorten is van levensbelang voor mens en dier nu wetenschappers spreken over de zesde uitstervingsgolf met even onomkeerbare gevolgen als klimaatverandering. Dat overstijgende belang is onvoldoende geborgd in compromissen van ‘lokale’ politici.

Mens als alleenheerser

Alleen een boven de partijen staand lichaam als de Verenigde Naties kan belangrijke, grensoverschrijdende ecosystemen voordragen voor strenge bescherming en landen op één lijn brengen bij het afspreken van afrekenbare doelstellingen. Het SEEA (UN System of Environ­mental Economic Accounting) kan daarbij onderlinge spraakverwarring voorkomen.

Wij mensen representeren slechts 0,01 procent van het leven op aarde, maar gedragen ons als alleenheersers ten opzichte van alle andere levensvormen. We maken kleingeld van dieren, natuur, milieu en natuurlijke hulpbronnen.

Het voorkomen dat lokaal beleid blijft in­druisen tegen de natuur, in een niets ontziende competitie van vrijhandel, economische groei en roofbouw, vraagt om beschermingsmaatregelen op een ander niveau. Het gelijke speelveld waarmee veel regeringsleiders hun economisch beleid rechtvaardigen, zal ook een centraal gecoördineerd gelijk speelveld moeten krijgen op ecologisch gebied.

Eva Koffeman, Masterstudent communicatie aan de Universiteit van Amsterdam.

Wanneer onze naties er niet in slagen zich te verenigen in het beschermen van dieren, natuur en milieu, resteert een wereld die steeds minder leefbaar zal worden. Wij millennials zullen het voortouw moeten nemen om de natuur te beschermen tegen ondoordacht handelen van een huidige generatie politici, die pas straks spijt zal krijgen.

Bij handelend optreden zal er meer oog moeten komen voor de ecologie dan voor korte­termijnwinsten. In de keuze tussen ons geld en het leven, vertegenwoordigt het leven een waarde die niet in geld is uit te drukken. Dat maakt de natuur beschermwaardig en lokale overheden ondergeschikt aan het overstijgende belang om de uitstervingsgolf te stoppen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden