Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

De bezorger had vast een lekke band

PlusMaarten Moll

De kans bestond dat er vanwege de sneeuw geen krant zou worden bezorgd.

Tamelijk ongevoelig geworden door alle maatregelen, ontwaakte ik nu toch.

Smeltende ijskappen, een uitbraak van ebola in Afrika, dreigende verlenging van de lockdown, de toeslagenaffaire… allemaal heel erg. Maar geen krant?

Er zijn weinig dingen teleurstellender dan in de ­brievenbus geen krant aan te treffen.

Om half vijf ’s middags naar beneden, de juiste sleutel al in de hand. Het ontsluiten van de brievenbus, de klep naar boven doen.

Niets. Ja, een briefje van de stoelenmatter dat er al dagen ligt.

Die teleurstelling.

Maar: herkansingen. Om vijf uur nog een keer.

Weer de leegte die je aanstaart als… (hier zelf een metafoor invullen).

Half zes. Weer niets. De bezorger had vast een lekke band.

Kwart over zes nog een keer.

Zonder krant weer naar boven. Droevig gestemd.

Ik ben van het papier. Sinds ik als jochie de strip Appie Happie in de krant ontdekte, lag ik in de namiddag op de deurmat. Te wachten of Appie zich niet liet ringeloren door een Turkse buikdanseres in het verhaal In de ban van Bella Belly. Het knarsen van de fietsbanden op het grind voor het huis. De brievenbus die omhoog wordt gedaan. De krant uit de handen van de bezorger rukken en al op de deurmat naar Appie Happie bladeren.

Daar begon mijn carrière bij de krant.

Er is van alles over te zeggen, over mensen die vasthouden aan een papieren krant. En ja, de digitale krant heeft geen last van gladde wegen en sneeuwjacht. Weet ik, dank u. En ik lees heus wel digitaal (maar nooit boeken).

Het probleem is: ik vind er niet zoveel aan.

Ik wil de krant aanraken, mijn wijsvinger bevochtigen om de pagina om te slaan. (Om die pagina’s later te ­verproppen om ze in natte schoenen te duwen. Doe dat maar eens digitaal.) Met zwarte vingers stukken uit de krant scheuren om ze later nog eens te lezen, aan mijn dochters te geven of te archiveren.

Ik ben ook een liefhebber van de Zweedse puzzel. Glaasje erbij. (De Duitse keizer heet altijd Otto en de Spaanse schilder altijd Dalí.) Eerst de Zweedse puzzel, dan de rest. Dirkjan als toetje.

En poppetjes tekenen, aantekeningen maken, de afspraak met de tandarts noteren naast een bericht over smeltende ijskappen. De krant lezen is vooral ook een fysieke aangelegenheid. (Mensen die de krant niet precies recht omvouwen…)

Ik was vier jaar lang de kapper van Donald Trump en voorzag hem van schitterende blauwe en zwarte haardossen.

De krant die niet wordt bezorgd. Het is niet het einde van de wereld.

Maar het scheelt niet veel.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden