Han Lips

De beschaafde opwinding van 'Maestro' komt tot een climax

Beeld Avro/Tros

De finale van het zeer amusante 'Maestro' ging tussen Spike en Carlo Boszhard, maar laat me eerst iets zeggen over Frits Sissing. Was hij niet die sprekende pop die werd aangestuurd door de autocue? Ja, maar nu niet meer. Hij is losgekomen.

Hij heeft natuurlijk vaste teksten in zijn hoofd, maar hij durft nu ook te improviseren en dat heeft een weldadig effect. Hij past goed bij de beschaafde opwinding van 'Maestro'. Je vergeeft hem nu zijn dubbeloppe lofprijzing 'dit fantastische toporkest'.

Spike en Carlo verschillen nogal. Spike is een true original die barst van het enthousiasme: 'Gaaf zeg hé!' Carlo is zich veel bewuster van wat hij doet, veel minder spontaan. Spike roept meer sympathie op. Toen een jurylid hem een keer een te laag cijfer gaf, riep het orkest zachtjes boe. Dat zou Carlo niet kunnen overkomen.

Maar misschien was Carlo toch de betere dirigent. Spike kon zijn handen nauwelijks onafhankelijk van elkaar bewegen Dat kon Carlo wel. Hij dirigeerde veel strakker.

Ook het publiek mocht een stem uitbrengen, wat een slecht idee is, omdat het dan om de sympathie gaat. Het is wel gunstig voor Avro/Tros, omdat elk sms'je 35 cent oplevert. Spike won dus. Maar de jury was toch al op zijn hand.

Aan het eind mochten alle kandidaten een stukje 'Radetzkymars' dirigeren. Er werd flink op los geknoeid - en toen zag je hoe goed Spike en Carlo ­eigenlijk waren.


Han Lips is televisierecensent bij Het Parool. h.lips@parool.nl

Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden