Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

De belevenissen liggen tegenwoordig voor het oprapen

PlusPatrick Meershoek

Er is nooit een officiële mededeling uitgegaan, maar ergens in de afgelopen tien jaar is het leven ingrijpend van karakter veranderd. Het aards bestaan is niet langer het vertrouwde boemeltje tussen wieg en graf, maar in plaats daarvan een boodschappen­karretje dat in de tijd die ons gegeven is vooral moet worden gevuld met zo veel mogelijk indrukken, avonturen, sensaties en belevenissen.

Gelukkig liggen de belevenissen tegenwoordig voor het op­rapen. Een avond stappen met een dwerg aan een ketting, samen uit dineren in een pikdonker restaurant, schommelen boven een diepe afgrond: het kan allemaal in de stad. Speciaal voor de huizenbezitters organiseerde het stadsbestuur de erfpacht-experience, een attractie die garant staat voor aanhoudende opwinding en misselijkheid.

Het heeft er alle schijn van dat het nu de beurt is aan de natuur om te voorzien in de behoefte aan belevenissen. Tussen de post kwam ik een zogeheten inspiratiedocument tegen dat bestuurders moet klaarstomen voor de toekomst van twee groene gebieden ten zuiden van de stad, de Diemerscheg en de Amstelscheg. In de toekomst spreken we over de Amsterdamse klimaatbossen en de Amstelweiden.

Om met de laatste te beginnen: de huidige lappendeken van afgehekte weilanden moet veranderen in een uitgestrekt landschap waar mens en koe naar voorbeeld van de alpenweiden vrij kunnen rondlopen. Er zijn her en der afhaalpunten voor de Amstelmelk, en centraal in het gebied staat een Melk Experience Center waar bezoekers hun licht kunnen opsteken over de zuivelproductie.

Ook de Diemerscheg gaat op de schop. Het verrommelde landschap moet een metamorfose ondergaan tot belevingsbos met laarzenpaden, boardwalks, otters, herten en runderen. Er is dan sprake van een ‘geïntegreerde landschapsbeleving’, beloven de opstellers. Dat is hard nodig, want: ‘Recreatie is beleefbaarheid van het landschap in al zijn functies.’

Het zijn natuurlijk maar vergezichten, maar wat opvalt in de plannen is de ondergeschikte rol van de natuur. De bomen, de dieren, de rust en de stilte: ze zijn dienend aan de recreërende mens. En dat op een volstrekt vanzelfsprekende manier, alsof bij de schepping van de aarde het verantwoordelijk gezag vergeten is de boardwalks te regelen, en de laarzenpaden. Die misser wordt nu rechtgezet.

Amsterdammers op leeftijd kunnen mooie verhalen vertellen over de aanleg van de Westelijke Tuinsteden. Het uitgestrekte land dat lag te wachten op het begin van de bouw nodigde uit tot avontuurlijke zwerftochten na schooltijd door wat we tegenwoordig een pop-upwildernis zouden noemen, met veel bijzondere planten en dieren.

De natuur had het daar naar zijn zin, en ook voor de bezoekers was het een belevenis om er rond te struinen. Maar dat geluk was ongepland, onvoorzien en ondoordacht, en dus van een geheel andere orde dan de eigentijdse experience die de opstellers van het inspiratie­document in petto hebben voor de inwoners van deze stad.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? Mail naar patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden