Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

De badjas: een wat ondergewaardeerd kledingstuk

PlusMaarten Moll

In de serie Thuiswerkattributen vandaag: de badjas.

Een wat ondergewaardeerd kledingstuk, als u het mij vraagt.

Wordt na gebruik vaak maar ergens neergegooid. (Glijdt langzaam van het krukje op de grond, waar hij dan de hele dag doorbrengt. Soms krijgt hij nog een schopje na om hem niet in de weg te laten liggen. Zie de badjas, zielig in een hoekje. En de nu naakte kleerhanger dan?)

Zo uit bed in de badjas.

Naar de keuken sloffen.

Koffiezetten, brood smeren.

Ceintuur vastknopen en naar beneden om de krant te halen.

Met koffie en brood en de krant aan de keukentafel.

Eens lekker over je borst krabben.

Na het ontbijt besluiten niet te douchen.

Broodkruimels van de jas slaan.

Ceintuur aanhalen.

Een badjasflap onder je billen wegtrekken en goed gaan zitten.

Even aan de boord van de badjas ruiken.

De computer opstarten.

Kom dan nog maar eens uit je badjas.

Maar de badjas heeft ook een belofte in zich.

Dat je er elk moment van kunt scheiden.

Heel anders dan het huispak of de onesie.

Hoe serieus neem je jezelf als je in een zebrapak een stukje zit te tikken. Of als je als roze eenhoorn door het huis loopt met de telefoon aan je oor.

De badjas kan snel worden afgeworpen. Om aan het leven deel te gaan nemen.

Die van mij is grijs. Van de Hema.

Hoe ongewassener, hoe lekkerder hij zit. En ruikt. Want de badjas is ook een geurenverzamelaar. (Parfums, hond, frambozenjam.)

Onder het werk schijnbaar ongemerkt harde stukjes van de jas peuteren.

Het is weleens voorgekomen dat ik om vier uur ’s middags nog in mijn badjas rondliep. Meer dan eens, als ik eerlijk ben. Als er dan genoeg boodschappen in huis waren, had het eigenlijk geen zin het ding nog voor burgerkleding te verwisselen.

Ik geloof niet dat er in zo’n geval sprake is van degeneratie. Of zelfverwaarlozing.

Ik kan me van mijn vader een donkerblauwe badjas herinneren. Melkflessen eronder.

Ik denk dat blauw de meest gangbare mannenbadjassenkleur is. Maar ik heb nooit een donkerblauwe gehad. Omdat mijn vader er een droeg? Zal ik na zijn dood die badjas willen? (Ik ken mensen die de onderbroeken van hun vader dragen.)

De geschiedenis van mijn badjassen kent alleen grijze exemplaren. En één rode. (In die rode badjas ben ik nog eens in een late herfst een nozem achterna gehold die een partij reclamefolders in onze voortuin kieperde.)

Toen ik nog thuis woonde, is met de ceintuur van een zwarte badjas een docente Frans vermoord.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden